Tiruppāṇāḻvār

śrīḥ śrīmatē rāmānujāya namaḥ śrīmad varavaramunayē namaḥ śrī vānācala mahāmunayē namaḥ

Guru Paramparai

<< Toṇḍaraḍippoḍi Āḻvār

Tirunakṣatram’ı: Kārttigai, Rohiṇī

Avatārasthalam’ı: Uṟaiyūr

Ācāryan’ı: Viṣvaksenar

Eserleri: Amalanādipirān

Paramapadam’a erdiği yer: Śrīraṅgam

Pūrvācārya’ların yaşamlarına baktığımızda, Āḷavandār’ın ‘Munivāhanar’ diye bilinen Tiruppāṇāḻvār’a özel bir bağlılığı olduğunu görürüz. Periyavāccān Piḷḷai, Aḻagiya Maṇavāḷa Perumāḷ Nāyanār ve Vedāntācāryar, Āḻvār’ın ‘Amalanādipirān’ eserine çok güzel tefsirler kaleme almışlardır. Aḻagiya Maṇavāḷa Perumāḷ Nāyanār, Vyākhyāna Avatārikai’de (tefsir önsözünde) Tiruppāṇāḻvār’ın ihtişamından bahsetmiştir. İnceleyelim:

• Mudalāḻvār’lar, Śrīman Nārāyaṇa’nın paratvam’ına (yüceliğine) odaklanmış ve arcāvatāram’a değinmiştir. Kulaśekharāḻvār ise Śrī Vālmīki Bhagavān gibi Śrī Rāma anubhavam’a odaklanmış, yanında da arcāvatāram’la meşgul olmuştur. Nammāḻvār, Periyāḻvār ve Āṇḍāḷ ise Vedavyāsa Bhagavān gibi Kṛṣṇa anubhavam’a odaklanmış, yanında da arcāvatāram ile meşgul olmuştur. Tirumaḻisai Āḻvār, devatāntara paratva nirasanam’a (Nārāyaṇa’dan başka devatā’ların üstün olduğu fikrini yok etmeye) odaklanmış ve aynı zamanda arcāvatāram’a da tapmıştır. Tirumaṅgai Āḻvār ise tamamen arcāvatāra Emperumān’lara odaklanmış, fakat uzun kutsal yolculuklara çıkarak sadece birini değil birçoğunu görmüştür. Ve ziyaret ettiği çeşitli kutsal mekanlardaki Emperumān’ları Śrī Rāma, Kṛṣṇa gibi vibhava avatāra’ları olarak görmüştür. Toṇḍaraḍippoḍi Āḻvār ise sadece Periya Perumāḷ’a (Śrī Raṅganāthan) odaklanmış, fakat aynı zamanda pāsuram’larında kendi kusurlarından bahsetmiş, başkalarına öğütler vermiş ve diğer mühim konulardan da bahsetmiştir.
• Tiruppāṇāḻvār, tüm diğer Āḻvār’lardan farklı bir seviyede olduğu için, sadece arcāvatāra Emperumān’a (Tanrı’nın tapınaktaki ulaşılabilir haline) odaklanmış, onların arasında da tamamen Periya Perumāḷ’a adanmıştır. Kaṭhavallī Upaniṣad’da nasıl arcāvatāra’nın Emperumān’ın tam tezahürü olduğundan bahsedilmişse, Āḻvār tüm diğer şeylerden vazgeçip sadece Periya Perumāḷ’a övgüler dizmekle zamanını geçirmiştir.
• Kṛṣṇa, Arjuna’ya fiziksel olmayan, kutsal gözler bahşedip ona viśvarūpam formunu göstermiştir. Akrūrar, Mālākārar gibi kişileri ise onlara güzelliğini, cömertliğini vb. göstererek fethetmiştir. Aynı şekilde Periya Perumāḷ da, Kendisi arcā samādhi’de (tapınaktaki Tanrı’nın sıradan kimseyle etkileşime girmemesi, öylece durması hali) olmasına rağmen, Āḻvār’a güzelliğini göstermiş, onu böylece fethetmiştir. Āḻvār, Periya Perumāḷ’ın kutsal formunun güzelliğini tamamen tecrübe etmiştir.
• Āḻvār pañcama kula’da (toplum dışı edilen bir soyda) doğmuş olduğu için naicyam (tevazu) onun için doğuştan gelen bir fazilettir. Doğuştan bu özelliğe sahip olduğu için, diğer Āḻvār’lar gibi naicyam sahibi olmak için çabalamasına gerek kalmamıştır. O kendisini toplum dışı edilen bir kişi olarak, Periya Perumāḷ ise bir nityasūri (bu dünyadan özgür, Tanrı’nın kutsal katında O’na hizmet eden kişi) olarak dört varṇa’nın dışında kabul eder.
• Tiruvaḍi (Hanumān), Śrī Rāma’ya paramapadam’a bile gitmek istemediğini, hep O’nu tecrübe etmek istediğini söylemiştir. Aynı şekilde Tiruppāṇāḻvār da sadece Periya Perumāḷ’ın ilahi tecrübesine dalmak, diğer her şeyi unutmak istemiştir.
• Vibhīṣaṇāḻvān çok üstün bir kişi olduğu için, Śrī Rāma aynı şekilde saygıdeğer olan Sugrīva Mahārājar’ı onu getirmesi için göndermiştir. Aynı şekilde, Periya Perumāḷ da Āḻvār’ın Kendi tapınağına (Periya Kōyil) getirilmesi için Śrī Lōkasāraṅga Mahāmuni’yi göndermiştir. Śrī Lōkasāraṅga Mahāmuni, Āḻvār’ı Śrīraṅgam’a davet edince, Āḻvār tevazusundan bu teklifi reddeder. (Kendini oraya girmek için layık görmez.) Bunun üzerine Mahāmuni ısrarcı olup Āḻvār’ı omuzlarına alır ve o vaziyette onu Periya Perumāḷ’a götürür. Āḻvār Mahāmuni’nin sırtında Amalanādipirān eserinin ilk 9 pāsuram’ını söyler. En içteki sannidhi’ye varınca da 10’uncu pāsuram’ı söyleyip oracıkta paramapadam’a erer. Böylece Paramapadanāthan’a (Nārāyaṇa) erişir, oradaki nitya ve mukta’ların (Tanrı’nın ezeli hizmetkarları ve maddi dünyadan kurtulmuş olan ruhlar) sonsuz övgüleri içinde yaşar.

Māmunigaḷ’ın Āḻvār’a olan övgülerini http://ponnadi.blogspot.in/2012/10/archavathara-anubhavam-thiruppanazhwar.html yazısında ele almıştık.

Onun bu yüceliğini akılda tutarak caritram’ını öğrenelim. Tiruppāṇāḻvār’ın hikayesi, Uṟaiyūr Kamalavalli Nācciyār tanrıçasının hikayesiyle başlar (ki her ikisi de Uṟaiyūr kutsal mekanında doğmuşlardır).

Kāverī nehrinin havasını bile soluyan birinin mokṣam’a erdiği söylenir. Peki kıyısında ikamet edenler için ne demeli? İşte Nicuḷāpurī (Uṟaiyūr) da Kāverī nehrinin kıyısında yer alan böyle bir mekandır. ‘Cōḻa Bhūpati’ isimli, görkemli Güneş Hanedanı’ndan (Sūrya Vaṃśa) gelen, faziletle hüküm süren bir kral olmuştur. Śrī Mahālakṣmī nasıl Kendi iradesiyle Samudrarāja’nın (Kṣīrābdhi denizinin Kralı) kızı olarak bu fani dünyada avatāram etmişse, Paramapadanātha’nın (Viṣṇu) bir kutsal hanımı olan Nīḷādevī de Dharmavarmā diye de bilinen ve Śrī Raṅganātha’ya gönülden bağlı bu kralın Uṟaiyūr Nācciyār diye bilinen kızı olarak gelmiştir. Hep Namperumāḷ’ı düşünür halde büyür ve olgun yaşa erer. Bu güzelliği dillere destan olan prenses, bir gün krallıktaki bir bahçede zaman geçirmektedir. O sırada Namperumāḷ aynı mekanda kutsal avına çıkmıştır. O’nu gören Uṟaiyūr Nācciyār hemen Kendisine içten bir bağlılık duyar. Hemen babasına sadece Namperumāḷ ile evlenmek istediğini söyler. Dharmavarmā bundan gayet memnun olur, Namperumāḷ’ın huzuruna çıkıp O’na kızının bu dileğini sunar. Bundan hoşnut olan Namperumāḷ da teklifi seve seve kabul edip Dharmavarmā’ya düğün hazırlıklarına başlamasını söyler. Nasıl Janakarāja Sītā Pirāṭṭi’yi Śrī Rāma ile evlendirmişse, Dharmavarmā’nın da Uṟaiyūr Nācciyār’ı Namperumāḷ’a verdiği ihtişamlı bir düğün gerçekleşir. Kral, geleneğe göre Namperumāḷ’a śrīdhanam (bir hediye) olarak devasa bir servet sunar ve krallığını yönetmeye devam eder.

O esnada Tiruppāṇāḻvār da Kārttigai, Rohiṇī gününde tüm toplumdan dışlanmış bir pañcama kula mensubu olarak dünyaya gelir. Bu vesileyle kimseye herhangi bir minneti olmayan, tüm vazifelerini yerine getirmiş biri olarak bu saṃsāram’daki son doğuşunu gerçekleştirmiştir. Her Āḻvār’ın aslında zamanında dünyada acı çekmiş, fakat sonradan Hakikate uyanıp Emperumān’a ermiş birer mukta jīvātmā oldukları açıkça biliniyor olsa da, Garuḍavāhana Paṇḍitar Divyasūri Caritam eserinde Tiruppāṇāḻvār’ı Śrīvatsam’a (bhagavān’ın kutsal sinesindeki güzel ize) benzetmiştir.

jāyamānaṃ hi puruṣaṃ
yaṃ paśyen madhusūdanaḥ
sāttvikas sa tu vijñeyas
sa vai mokṣārtha cintakaḥ

“Eğer ki biri doğarken Yüce Rab Madhusūdana’nın (Viṣṇu) merhametli bakışı ile lütuflandırılmışsa, o kişi sattva guṇam’a (hoşluk, dürüstlük, huzur, temiz olma) sahip olur. Böylesi bir lütfa nail olan bir jīvātmā, mokṣam (tüm cehaletten arınıp En Yüce Olan’a erme) arayışına girecektir.”

Yukarıdaki Mahābhārata dizelerinden anlaşılacağı gibi, Emperumān Āḻvār’ı doğarken lütuflandırmış olduğu için kendisi saf sattva guṇam ile doluydu. Kendisi tıpkı Emperumān’a derin bir bağlılığa sahip Nārada Bhagavān ve Tirukkuṟuṅguḍi Nambi’ye sürekli övgüler yazan, Kaiśika Purāṇam’da anlatıldığı gibi bir brahmarākṣasa’yı bile tüm günahlarından kurtaran Nampāḍuvān gibiydi. İhtişamına bakıldığında adeta Vaikuṇṭha’dan bir nityasūri’nin bu dünyaya Emperumān’ın şarkılarını söyleyip övgüler yazsın diye geldiği düşünülürdü. Varṇāśrama dharma’sına uyarak, Śrīraṅgam’a hiç ayak bile basmaz. Akan nehrin güney tarafında yaşamını sürdürüp Śrī Raṅganāthan’a doğru yönünü verir ve sağ eli Sudarśana cakram ile süslü Śrīman Nārāyaṇan’a tamamen kendini teslim etmiş biri olarak büyük sevgiyle Periya Perumāḷ’a övgüler dizer. Her şeyi duyan ve gören Periya Perumāḷ da Āḻvār’ın şarkılarını ve övgülerini büyük bir şevkle dinler.

Bir seferinde, Śrī Lōkasāraṅga Mahāmuni Āḻvār’ın kutsal ibadetlerini gerçekleştirdiği mekana Periya Perumāḷ’a tīrtham (hizmetlerinde kullanılacak suyu) götürmek için gelir. Āḻvār’ın tamamen anubhavam’a dalmış olduğunu görür, fakat onun soyunu göz önünde bulundurarak su alabilmek için kenara çekilmesini ister. Bhagavad anubhavam’a (Viṣṇu’nun tecrübesine) dalmış olan Āḻvār, Mahāmuni ne kadar ona kenara geçmesini söylese de onu duymaz. Mahāmuni de yerden bir taş alıp Āḻvār’a doğru atar. Taş Āḻvār’ın alnına isabet eder, kan akmaya başlar. Āḻvār olayın farkına varınca Mahāmuni’nin kaiṅkaryam’ına (hizmetine) engel olduğunu hissedip utanır, af diler ve kenara çekilir. Lōkasāraṅga Mahāmuni de yıkanır, nitya karmānuṣṭhānam’larını yerine getirir, Periya Perumāḷ’ın kaiṅkaryam’ı için suyu alıp chatram (şemsiye), cāmaram (yelpaze), mēḷam (davul), tāḷam (metal zil) eşliğinde O’na sunar. Periya Perumāḷ’ın Lōkasāraṅga Muni’nin yaptığına üzüldüğünü gören Raṅganācciyār, O’na “Biz nasıl Pāṇ Perumāḷ’ın sannidhi’mizin dışında kalmasına izin verebiliriz?” diye sorar. Periya Perumāḷ da kutsal tapınağına giren kapıları sıkıca kapattırıp Lōkasāraṅga Muni’yi “Sevgili hizmetkarıma nasıl böyle bir şey yapabildiniz?” sözleriyle öfkeyle azarlar. O da mahcup halde Periya Perumāḷ’a “Bu devasa bhāgavata apacāram’da (bhagavān’ın hizmetkarına karşı suçta) bulundum. Nasıl olur da bunu telafi ederim?” diye sorar. Lōkasāraṅga Muni’nin rüyasına giren Periya Perumāḷ da Pāṇ Perumāḷ’a karşı hudutsuz şefkatinden ve bağımsız oluşundan “Onu omzunuza alıp buraya taşıyın!” diye cevap verir. Lōkasāraṅgar erkenden uyanır ve o günün pek şahane bir gün olduğunu düşünür. Tıpkı Kaṃsa’nın kendisinden Balarāma ve Kṛṣṇa’yı Mathurā’ya getirmesini istediğinde “adya me saphalaṃ janma suprabhātā ca me niśā” yani “Bugün yaşamım anlamlı oldu, bugün bana güneş doğdu!” diye sevinen Akrūrar gibi hoşnut hisseder. Önce temiz kalpli adanmışların eşliğinde Kāverī nehrine gidip sabah yıkanmasını gerçekleştirir ve nityānuṣṭhānam’larını yerine getirir.

“sudūram api gantavyaṃ yatra bhāgavatas sthitaḥ” yani “Bir bhāgavata çok uzak bir yerde bile oturuyorsa onu ziyaret etmeli (ve ona hizmet etmeli)” denmiştir. Bu sözleri yerine getiren Lōkasāraṅga Muni, Śrīraṅgam’dan biraz uzakta olan Tiruppāṇāḻvār’a gider. Āḻvār, gün boyu güzel bahçelerle çevrili Śrīraṅgam’a dönük vaziyette Śrī Raṅganāthan’ı öven şiirler ve şarkılar söyler. Lōkasāraṅga Muni Āḻvār’ın nilüfer ayaklarına kapanıp ondan Namperumāḷ’ın emri doğrultusunda Śrīraṅgam’a gelmesini ister. Āḻvār kökeninin saygın olmadığını, catur varṇam’ın dışında doğduğunu gerekçe göstererek Śrīraṅgam’a nilüfer ayaklarını basmayacağını söyler. Śrī Lōkasāraṅga Muni hemen şöyle der: “Madem ayaklarınızı Śrīraṅgam’a basmak istemiyorsunuz, ben sizi omzumda taşıyıp bizzat Śrī Raṅganāthan’a götüreyim. Bu Periya Perumāḷ’ın Kendi buyruğu olduğu için sizden kabul etmenizi rica ederim.” Āḻvār, bhagavān ve bhāgavata’lara kendisini tamamen teslim etmiş olduğu için Periya Perumāḷ ve Lōkasāraṅgar’ın sözlerini mecburen kabul eder. Zihninde her şeyi terk eyleyip Emperumān’ın kendisine olan sayısız şefkatini düşünmeye dalar ve kendini Lōkasāraṅga Muni’nin omuzlarına bırakır. Śrī Lōkasāraṅga Mahāmuni büyük bir şevkle Āḻvār’ı sırtına alır. Nasıl ātivāhika’lar (paramapadam’a olan son mukaddes yolculuğunda jīvātmā’ya eşlik eden kişilikler) bir mukta (tüm acılardan kurtulup varoluşun yegane amacı olan Tanrı’ya ebedi hizmete ermiş bir kişi) olacak jīvātmā’yı (ruhu) Tirumāmaṇi maṇḍapam’a (Paramapadam’da yani En Yüce Kat’ta yer alan Śrīman Nārāyaṇa’nın kraliçeleri ve nityasūri’leri ile birlikte yer aldığı kutsal salona) götürüyorsa, Muni de Āḻvār’ı eşsiz Śrīraṅgam’a taşır.

Not: Ācārya Hṛdayam’ın 85’inci cūrṇikai’sinde Aḻagiya Maṇavāḷa Perumāḷ Nāyanār bu olayı içten bir güzellikle anlatmıştır.

Periya Perumāḷ Āḻvār’ın temiz zihninde Kendi mukaddes görüntüsünü gösterir, Āḻvār da elindeki vīṇā enstrümanı eşliğinde gönülden ‘Amalanādipirān’ı okumaya başlar. İlk 9 pāsuram’ı henüz sannidhi’nin dışında yol alırken söyler. Sannidhi’ye girmesi üzerine Periya Perumāḷ karşısında güzel bir şekilde tecelli eder. Śrīraṅga Māhātmyam’da geçtiği gibi: “Brahmā; bir taç, omuz bilezikleri, elmaslar ve diğer değerli taşlardan yapılmış güzel küpelerle süslenmiş, saf incilerden yapılmış güzel bir kolye ve çelenkler takmış, geniş ve erkeksi göğsü Śrī Mahālakṣmī’nin ebedi meskeni olup Śrī Kaustubha mücevheriyle süslenmiş olan, eritilmiş altını andıran bir sarılıkta giysiyle kuşanmış, belinde güzel bir kemeri olan, nilüfer ayaklarında güzel halhallar olan, yumuşak bir yajñopavītam ile çevrili, bir eli (uzanırken) başına destek olan, öbürü de nilüfer ayaklarına işaret eden, nilüfer ayakları hafif kalkık ve aralanmış, uzun ve güzel bir görüntüye sahip, yüksek omuzları olan, süslü, Tiruvanantāḻvān (Ādiśeṣan) üstünde uzanan Śrī Raṅganāthan’a tapmıştır.”

Brahmā’dan beri herkesin yegane mabudu olan o ihtişamlı Emperumān’ın sannidhi’sine girmesi üzerine Āḻvār, nasıl bir bebek hemen annesinin memelerini arıyorsa, hemen bhagavān’ın nilüfer ayaklarını arar – çünkü teslim olmuş kişiler her daim Efendilerinin nilüfer ayakları üzerine meditasyon yapıp onlara kapanarak dualar ederek varlıklarını sürdürür. Bu sebeple Āḻvār daha ilk pāsuram’dan “araṅgattammān tirukkamalapādam vandu en kaṇṇinuḷḷana okkinṟadē” yani “Benim Efendim Śrī Raṅganāthan’ın nilüfer ayakları uzanıp gözlerime gelir” demiştir. “Araṅgattammān” ismi bhagavān’ın śeṣitvam’ını (tüm varlıkların Efendisi oluşunu) belirtir, kamalam (lotus ya da nilüfer) bhogyatvam’ı (hoş, haz verici oluşu) sembolize eder, bhagavān’ın pādam’ı (kutsal ayakları) ise upāyatvam’ı (yol, sığınak, asıl amacımıza ulaşmak için yegane araç) ifade eder. Periyāḻvār da Periyāḻvār Tirumoḻi 2’nci padigam’ın 20 pāsuram’ında Emperumān’ı nilüfer ayaklarından başlayarak kutsal başına kadar metheder. Tıpkı onun gibi, Tiruppāṇāḻvār da Periya Perumāḷ’ın kutsal buyruğuyla Lōkasāraṅga Muni tarafından taşınırken Periya Perumāḷ’ın kusursuz formunun nilüfer ayaklarından başına kadar tadını çıkarır. Āḻvār bu yoğun tecrübeyle dolup taşarken sampradāya’mızın özünü, yani tirumantram’ın detaylı derin manalarını içeren Amalanādipirān eserini söyler. Periya Perumāḷ, Āḻvār’ı henüz kendi tirumēni’sindeyken (kutsal bedeninde) kabul eder – oracıkta, herkesin karşısında Āḻvār Periya Perumāḷ’ın nilüfer ayaklarından paramapadam’a erer.

Āḻvār’ın Taniyan’ı

āpāda cūḍam anubhūya hariṃ śayānam
madhye kaveraduhitur muditāntarātmā
adraṣṭṛtāṃ nayanayor viṣayāntarāṇām
yo niścikāya manavai munivāhanaṃ tam

“Kaveri Nehri’nin ortasında uzanan Hari’yi ayaklarından başındaki taca dek temaşa ederek ruhu derin bir sevinçle dolup taşan, kesin bir dille artık gözlerinin O’ndan başka hiçbir şeyi görmeyeceğini ilan eden o Munivāhana’yı her daim kalpten anarım.”

Āḻvār’ın arcāvatāra anubhavam’ı için “http://ponnadi.blogspot.in/2012/10/archavathara-anubhavam-thiruppanazhwar.html” yazısına göz atabilirsiniz.

— Orijinali Sri Sarathy Svami’nin lütfudur: https://acharyas.koyil.org/index.php/2013/01/21/thiruppanazhwar-english/

adiyen raghava ramanuja dasan

Kaynaklar: Vyākhyānam’lar, 6000-paḍi Guru Paramparā Prabhāvam, Periya Tirumuḍi Aḍaivu

Prameyam (hedefimiz) – https://koyil.org
Pramāṇam (kutsal metinlerimiz) – http://granthams.koyil.org
Pramāthā (hocalarımız) – https://acharyas.koyil.org
Śrīvaiṣṇava eğitim/çocuk portalı – http://pillai.koyil.org