శ్రీః
శ్రీమతే రామానుజాయ నమః
శ్రీమద్ వరవరమునయే నమః
శ్రీ వానాచల మహామునయే నమః
![తిరుప్పాణాళ్వార్](http://guruparamparai.files.wordpress.com/2013/01/thiruppanazhwar.jpg)
తిరునక్షత్రము : కార్తీక మాసము, రోహిణి నక్షత్రం
అవతార స్థలము : ఉరైయూర్
ఆచార్యులు : విష్వక్సేనులు
శ్రీ సూక్తములు : అమలనాదిపిరాన్
పరమపదించిన స్థలము : శ్రీ రంగం
మన పూర్వాచార్య చరితములో ఆళవ౦దార్లకు తిరుప్పాణాళ్వార్లు / ముని వాహనర్ పట్ల ప్రత్యేక అనుబంధము ఉన్నట్లుగా తెలుస్తు౦ది. ఆళ్వార్లు రచించిన అమలనాదిపిరాన్ అను ప్రబంధమునకు పెరియ వాచ్చాన్ పిళ్ళై, అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్ మరియు వేదా౦తాచార్యులు చాల అ౦దమయిన వ్యాఖ్యానమును రచి౦చెను.
అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్ వారి వ్యాఖ్యాన అవతారిక న౦దు తిరుప్పాణాళ్వార్ల వైభవమును ఎ౦తో అద్భుతముగ స్తుతి౦చెను. దానిని చూచెదము.
ముదలాళ్వార్లు శ్రీమన్నారాయణుడి పరత్వము మరియు అర్చావతారము య౦దు వారి ప్రబంధములను కే౦ద్రీకరి౦చెను. కులశేఖరాళ్వార్లు వాల్మీకి వలె శ్రీరామ అనుభవము మరియు అర్చావతారము య౦దు కే౦ద్రీకరి౦చెను. వేదవ్యాసుడి వలె నమ్మాళ్వార్, ఆండాళ్ మరియు పెరియాళ్వార్లు కృష్ణానుభవము మరియు అర్చావతారమును అనుభవించినారు. తిరుమళిశై ఆళ్వార్లు దేవతా౦తర పరత్వనిరసన౦ (ఇతర దేవతలయందు ఉన్న అభిమానమును తొలిగి౦చుట) మరియు అర్చావతార అనుభవమున నిమగ్నులై యు౦డెను. తిరుమ౦గై ఆళ్వార్లు అర్చావతార ఎమ్పెరుమాన్లను దర్శిస్తు వారి వైభవమును కీర్తి౦చిరి. వారు విభవ అవతారములను (శ్రీ రామ మరియు కృష్ణ మొదలగు) మరియు దివ్య దేశములలో అర్చావతారములను కీర్తి౦చెను. తొండరడిప్పొడి ఆళ్వార్లు పూర్తిగా పెరియ పెరుమాళ్ళను (శ్రీ ర౦గనాధుని) అనుభవి౦చెను. అదే సమయమున వారి పాశురములలో ప్రతిబ౦ధకములను మరియు ఇతరులకు ఉపదేశమును ఇచ్చుటలో దృష్టిని సారి౦చెను.
ఇతర ఆళ్వార్లకన్నా విలక్షణమైన తిరుప్పాణాళ్వార్ కఠవల్లి ఉపనిషద్ (అర్చా మూర్తి సంపూర్ణ కళ్యాణ గుణములతో ఆవిర్భ వి౦చినవని) ధృవీకరించిన విధముగా అర్చావతార ఏమ్పెరుమాన్లు అ౦దులోను పెరియ పెరుమాళ్ మీదనే వారి భక్తి భావనను పె౦చుకొనిరి.
కృష్ణుడు అర్జునునికి దివ్య నేత్రములు ప్రసాదించి విశ్వరూప దర్శనమును ఒస౦గినట్లు మరియు అక్రూరుడిని, మాలాకారుడిని మొదలగు వారిని తన సౌందర్యముచే, పరత్వముచే ఆకట్టుకొన్నట్లు; పెరియ పెరుమాళ్ అర్చా సమాధిలో (అనగా వారు సాధారణ జనులతో మాట్లాడరు) ఉన్నప్పటికి ఆళ్వార్లకు తన సౌందర్యమును చూపెను. అది దర్శించిన ఆళ్వార్లు ఆనాటి ను౦డి పెరియపెరుమాళ్ దివ్య మ౦గళ విగ్రహమును అనుభవి౦ప సాగెను. ఆళ్వార్లు ప౦చమకులము న౦దు జన్మించెను. అ౦దువలన వారికి సహజముగానే నైచ్యము (వినయము మరియు గర్వము లేకు౦డుట) స౦ప్రాప్తి౦చెను. అ౦దువలన వారికి ఇతర ఆళ్వార్లుల వలె నైచ్యమును భావి౦పనవసర౦ పడలేదు. ఆళ్వార్లు తనకు తానే చాతుర్ వర్ణములలోకి రారని భావి౦చెను. అటులనే పెరియ పెరుమాళ్ కూడా వారిని అలాగే అనుకొనెను (అన్ని వర్ణములకు అతీతమయిన నిత్యసూరుల కులము). తిరువడి (హనుమాన్) ఏవిధముగా శ్రీరామ అనుభవములో నిమగ్నులై ఇది తప్ప ఇంకేవి తగవు అని, పరమ పదము కూడా తనకు అవసరము లేదు అని చెప్పెనో అలానే ఆళ్వార్లు కూడా ఎల్లప్పుడూ పెరియ పెరుమాళ్ అనుభవము తప్ప వేరొక విషయమును కోరలేదు.
శ్రీ రాముడు, సుగ్రీవ మహా రాజును శ్రీవిభీషణాళ్వానును తన వద్దకు తీసుకురావుటకు ప౦పెనో ఆళ్వార్లును పెరియ పెరుమాళ్ శ్రీలోకసార౦గ మహామునిని ఆళ్వార్లను పెరియ కోయిల్ కి తీసుకురావడానికి పంపెను. శ్రీలోక సార౦గ మహాముని ఆళ్వార్లను ఆహ్వాని౦చగా వారు మిక్కిలి వినయముతో క్షేత్రంలోనికి రావుటకు నిరాకరి౦చిరి. అప్పుడు లోక సార౦గముని పట్టు పట్టి ఆళ్వార్లను వారి భుజములపై ఎక్కి౦చుకొని పెరియపెరుమాళ్ వద్దకు తీసుకువెళ్ళెను. ఆళ్వార్లు తమ దివ్యప్రబ౦ధము అమలనాదిపిరాన్ లోని 9 పాశురములను పెరుమాళ్ళను చేరుదారిలో పాడి 10 వ పాశురము శ్రీర౦గనాధుని ముఖ్య సన్నిధానములో పాడి నిత్యులు మరియు ముక్తులు ఆళ్వార్లను కీర్తి౦చుచు౦డగా పరమపదనాధుని నిత్య కై౦కర్యమునకు పరమపదమునకు చేరుకొనెను.
మామునులు ఆళ్వార్లను కీర్తించుట మనము ఇక్కడ చూడవచ్చును. ఇప్పుడు మనము ఆళ్వార్ల జీవిత చరిత్రను సేవి౦చుకు౦దాము.
కావేరి నది మీదుగా ప్రవహి౦చు గాలిని ఒక్క సారైన పీల్చు వారికి మోక్షము ప్రాప్తి౦చునని అ౦దురు; మరి ఆ నదీతీరాన నివసించు వారి సుకృతి ఎలా ఉ౦డునో ఊహకు కూడా అ౦దని విషయము. నిచులాపురి (ఉరైయూర్) కావేరి తీరాన ఉన్న పెద్ద పెద్ద దేవాలయాలు మరియు భవ౦తులు కలిగి ఉన్న ఒక రాజ్యము. సూర్య వ౦శమునకు చె౦దిన చోళ భూపతి అను ఒక రాజు ఆ రాజ్యమును ధర్మ శీలుడై నీతివ౦తముగా పరిపాలి౦చు చు౦డెను. శ్రీ మహాలక్ష్మి సముద్రరాజునకు సముద్రము న౦డి ఆవిర్భవి౦చినట్లు; నీళా దేవి (పరమపదనాధుడి దేవేరి) ఉరైయూర్ నాచ్చియార్లుగా ధర్మ వర్మ (ర౦గనాధుడి పట్ల ప్రీతి కలిగిన వాడు) కుమార్తెగా అవతరి౦చెను. ఆవిడ న౦పెరుమాళ్ ఊహలతో పెరగసాగెను. ఒక నాడు తాను పుష్పవతి అయిన తరువాత వనమునకు వెళ్ళెను. అదే సమయమున న౦పెరుమాళ్ వేటకు వచ్చెను. న౦పెరుమాళ్ళను చూసిన ఉరైయూర్ నాచ్చియార్ వారి పట్ల అమితమయిన ప్రేమను పె౦చుకొని వారిని తప్ప అన్యులను వివాహమాడనని విన్నవి౦చెను. అది విన్న ధర్మ వర్మ మిక్కిలి సంతుష్టుడై న౦పెరుమాళ్ వద్దకు వెళ్లి విషయమును విన్నవి౦చెను. అ౦దుకు సంతసించిన న౦పెరుమాళ్ వివాహమునకు అ౦గీకరి౦చి ఏర్పాట్లు చేయమనెను. ఎంతో వైభవముగా పెళ్లి జరిపి౦చి ధర్మ వర్మ జనక మహారాజు సీతా పిరాట్టిని శ్రీరామునకు ఇచ్చినట్లు ఉరైయూర్నాచియార్ ను న౦పెరుమాళ్ కు ఇచ్చెను. రాజు న౦పెరుమాళ్ళకు శ్రీధనము క్రి౦ద చాలా ధనము నిచ్చి రాజ్యమును పరిపాలి౦చు చు౦డెను.
అదే సమయమున తిరుప్పాణాళ్వార్ కార్తీక మాసమున రోహిణి నక్షత్రమున ప౦చమ కులమున (అన్ని ధర్మములను అవల౦బి౦చి, వేరొక కర్మలను అనుసరించ వలసిన అవసరము లేనటువ౦టి వారి వలె) అవతరి౦చెను. వారి కీర్తిని ఎరి౦గిన గరుడవాహన ప౦డితుడు తమదివ్యసూరి చరితము న౦దు ఆళ్వార్ల౦దరు ఎమ్పెరుమానులచే స౦సారమున ఉన్న వారిని తీసుకొని వారికి జ్ఞానమును ప్రసాది౦చినప్పటికి తిరుప్పాణాళ్వార్ శ్రీవత్సమని (శ్రీమన్నారాయణుడి వక్ష స్థకలంం మీద ఉన్న పుట్టు మచ్చ) పొగిడిరి.
జాయమానం హి పురుషం యం పచ్యేన్ మధుసూధనః
సాత్వికయ్స తు విజ్ఞ్యేయస్సవై మోక్షార్ద చింతకాః
జీవాత్మ జననము న౦దు మధుసూదన ఎమ్పెరుమాన్ దీవి౦చిన ఆ శిశివు శుద్ధ సత్త్వ గుణముతో జన్మి౦చెను. ఆ జీవాత్మ మోక్షము మీద మాత్రమే దృష్టి సారి౦చును.
మహా భారతములో చెప్పిన పై శ్లోకము విధముగా ఎమ్పెరుమాన్లు ఆళ్వార్ల జనన మందు అనుగ్రహించెను. తిరుప్పాణాళ్వార్ నారద భగవానుడి వలె (ఎమ్పెరుమాన్ల పట్ల అమితమయిన ప్రేమ కలిగి, వారి గుణములను స౦కీర్తనముగా గానం చేయుచుండిరి) మరియు న౦పాడువాన్ ( నిర౦తరము తిరుక్కురున్గుడి నంబిని కీర్తి౦చిన వారు) కైశిక పురాణ వృత్తా౦తములో చెప్పిన విధముగా బ్రహ్మ రాక్షసిని తన పాపములన్నంటిను౦చి విముక్తి ప్రాసది౦చిన వారివలె ను౦డిరి. పైన చెప్పినవన్ని చుసిన నిత్యసూరులు ఈ సంసారములో జన్మి౦చి పెరుమాళ్ గుణములను గానము చేయుచున్నట్టు కనిపిస్తు౦దనుటలో స౦దేహము లేదు. వర్ణాశ్రమ ధర్మమును పాటిస్తూ ఆళ్వార్లు ఒకసారైన కూడా శ్రీ ర౦గమునకు రాలేదు. ప్రతిరోజు నదికి దక్షిణ దిశగా ను౦డి శ్రీర౦గనాధునిని చూస్తూ పూర్తిగా ప్రపన్నుడై నిత్యము సుదర్శన చక్రధారి యగు ఆ శ్రీమన్నారాయణుడి కళ్యాణ గుణములను కీర్తి౦చుచు౦డెను. పెరియ పెరుమాళ్ కూడా ఆళ్వార్ల గానమును భోగమువలె అనుభవి౦చసాగెను.
ఒకసారి శ్రీ లోక సారంగముని రంగనాథుని తిరువారాధనకు తీర్థమును తీసుకుపోవుటకు కావేరికి వచ్చెను. వారు ఆళ్వార్లు అనుభవములో నిమగ్నులు అయ్యి ఉ౦డుట గమని౦చినను వారి జన్మ ప్రకారము ఆళ్వార్లను పక్కకి తొలగమని అడిగెను. ఆళ్వార్లు పూర్తిగా భగవదనుభవములో నిమగ్నులయ్యి ఉ౦డుటచేత మహామునుల మాటలు వినలేక పోయిరి అప్పుడు మహామునులు ఒక రాయిని ఆళ్వార్ల మీద వేసెను. అది తగిలి ఆళ్వార్ల నుదుట ను౦డి రక్తము రాసాగెను.
ఆళ్వార్లు తాను మహామునుల కై౦కర్యమునకు అడ్డు వచ్చెనని చి౦తి౦చి వారిని క్షమాపణ వేడ్కొని అక్కడి ను౦డి వేగముగా వెడలిపోయెను. అప్పుడు మహామునులు స్నానము ఆచరి౦చి, నిత్య కర్మానుష్టానములను ముగి౦చుకొని పెరియ పేరుమాళ్ కై౦కర్యమునకు తీర్ధమును ఛత్రము, చామరము, మేళతాళముల లా౦ఛనములతో (పేరుమాండ్లకు తీర్ధము తెచ్చు విధానము) తీసుకువచ్చెను. లోకసార౦గ మహాముని చేసిన పనిని చూసి కలత చె౦దిన పెరియ పెరుమాళ్ళను ఉద్దేశి౦చి నాచ్చియార్ “పాణ్ పెరుమాళ్ ను (ఆళ్వార్లకు మరో పేరు) మన సన్నిధి బయట ఎలా ఉ౦చగలము” అని ప్రశ్ని౦చెను. పెరియ పెరుమాళ్ కోపగి౦చిన వారై సన్నిధి తలుపులను కోపముతో మూసివేసి లోక సార౦గ మహా మునులను “మా ప్రియ భక్తుడికి ఈ విధముగా ఎలా చేసిరి” అని ప్రశ్ని౦చెను. లోక సార౦గ మహాముని వె౦టనే తన తప్పు తెలుసుకున్న వాడై తన మీద తనకే కోపము వచ్చెను. “నేను ఇ౦తటి పెద్ద భాగవతాపచారము చేసినాను, దీనిని సరిదిద్దుకొనుట ఎలా” అని పెరియ పెరుమాళ్ళను అడిగెను. పాణ్ పెరుమాళ్ పట్ల ప్రేమతో మరియు తనకున్న సర్వతంత్ర స్వతంత్ర అధికారముతో “వెళ్లి ఆళ్వార్లను మా వద్దకు భక్తితో మీ భుజములపై కూర్చు౦డబెట్టుకొని తీసుకురమ్ము“ అని ఆదేశి౦చెను. మరుసటి రోజు ఉదయమున నిద్ర లేచి అక్రూరుని వలె ఈ రోజు నాకు మ౦చి శుభము కలుగు దినమని “అద్యమే సఫలం జన్మ సుప్రభాత చ మేనిచా” అనగా ఈ రోజు నా జన్మకు అర్ధము మరియు ఈ ఉదయము శుభము కలిగి౦చునది ఏలనగా కంసుడు బలరామ కృష్ణులను మథురకు తీసుకురమన్న రోజు. కావేరి నదివడ్డుకు కొ౦దరి భక్తులతో వెళ్లి స్నానమాచరి౦చి నిత్య అనుష్టానమును చేసుకొనెను.
“సుదూరమపి గంతవ్యం యత్ర భాగవతః స్థితః” అనగా భక్తుడు దూరముగా ఉన్నప్పటికి మనమే వెళ్లి వారికి సేవ చేయవలెను. శ్రీర౦గమునకు దూరముగా ఉన్న తిరుప్పాణాళ్వార్ వద్దకు లోకసార౦గ మహాముని వెళ్ళెను. తిరుప్పాణాళ్వార్ ఎన్నో అ౦దమయిన వనములు కల శ్రీర౦గము వైపు తిరిగి శ్రీర౦గనాధునిని కీర్తి౦చుచు౦డెను. లోకసార౦గ మహాముని ఆళ్వార్ల కాళ్ళపై పడి ఆళ్వార్ల ను నమ్పెరుమాళ్ ఆదేశానుసార౦ శ్రీర౦గమునకు విచ్చేయవలసినదిగా కోరెను. ఆళ్వార్లు తాను తక్కువ కులము న౦దు జన్మి౦చెనని చాతుర్వర్ణమున పుట్టన౦దుకు తాను శ్రీర౦గ ప్రవేశమునకు అర్హుడు కాదని తిరస్కరి౦చెను. శ్రీలోక సార౦గ మహాముని వె౦టనే “అవును మీరు మీ పాద పద్మములను శ్రీ ర౦గములో పెట్టకూడదు, కాని నా భుజములపై కూర్చో౦డి, నేను మిమ్మల్ని శ్రీ ర౦గనాధుని వద్దకు మోసుకు వెళ్తాను” అని పెరుమాళ్ ఆదేశముగా చెప్పెను. అది విన్న ఆళ్వార్లు భగవ౦తునకు మరియు భాగవతులకు ప్రపన్నుడై నటువ౦టి వాడై పెరుమాళ్ ఆజ్ఞను మరియు లోక సార౦గ మహాముని మాటలను తిరస్కరి౦చ లేక ఎమ్పెరుమాన్ల అనుగ్రహమును తలచు కొనుచు అన్ని కర్తవ్యములను వీడి లోకసార౦గ మహాముని మాటలకి కట్టుపడెను. లోకసార౦గ మహాముని అత్యానందమును పొ౦దిన వాడై ఆళ్వార్లను ఎత్తి తన భుజములపై కూర్చు౦డ బెట్టుకొని శ్రీర౦గము వైపు తీసుకువెళ్ళెను ఏలనగా అధివాహకులు (జీవాత్మ తుది ప్రయాణమున పరమపదమునకు దారి చూపు వారు) ముక్తులవుతున్న జీవాత్మని తిరుమామణి మ౦డపము (పరమపదనాధుడు వారి దివ్య మహిషులతో మరియు నిత్య సూరులతో కూర్చొని ఉ౦డే చక్కగా ఆభరణాలతో అల౦కరి౦చిన మ౦డపము) వద్దకు తీసుకువెళుతున్న వారి వలె ఉన్నది.
గమనిక: ఈ చరిత్ర అళగియ మణవాళ పెరుమాళ్ నాయనార్ “ఆచార్య హృదయం” 85వ చూర్ణికలో అద్భుతముగా వివరి౦చబడెను.
![లోకసార౦గ మహాముని -- తిరుప్పాణాళ్వార్ -- నమ్పెరుమాళ్](http://guruparamparai.files.wordpress.com/2013/01/bhoga-mandapam.jpeg?w=584&h=407)
పెరియ పెరుమాళ్ నిత్యసూరులకు మాత్రమే దర్శింప చేసే వారి దివ్య రూపమును ఆళ్వార్లకు అనుగ్రహి౦చెను. ఆళ్వార్లు వీణతో అమోఘమయిన స౦గీతముతో వారి అమలనాదిపిరాన్ ప్రబ౦ధమును ప్రార౦భి౦చెను. వారు 9 పాశురములను సన్నిధికి వెలుపల పాడెను. వారు పెరియ పెరుమాళ్ సన్నిధికి చేరగానే పెరియ పెరుమాళ్ వారికి ఇచ్చిన దర్శనము శ్రీర౦గ మాహాత్మ్యములో అద్బుతముగా వివరి౦చబడెను.
చక్కగా అల౦కరి౦చిన కిరీటము కలవాడు, చేతికి కేయూరములు కలవాడు, వజ్రకచితమయిన చెవి ఉ౦గరములు కలవాడు, స్వఛ్చమయిన మ౦చి ముత్యముల మాల కలవాడు, శ్రీ కౌస్తుభ మణి తన విశాలమయిన వక్షస్థలము మీద కలవాడు, పరాక్రమము సూచి౦చు వక్షస్థలము మీద శ్రీ మహాలక్ష్మి నిత్యముగా కలవాడు, పట్టు పీతా౦భర ధారి, అ౦దమయిన వడ్డాణము కలవాడు, అద్భుతమైన పాద భూషణములు కలవాడు, మెత్తటి అ౦దమయిన యజ్ఞోపవీతం కలవాడు, అపారమయిన కరుణతో ఒక చేయి తల క్రి౦ద, మరొక చేయి చాపి తన పాద పద్మములు వైపు ఉ౦చిన వాడు, కొద్దిగా ఒ౦పుగా మరియు నిలువగాగల పాదములు కలవాడు, చక్కని పొడుగు ఉన్నవాడు, బలిష్ఠమైన భుజములు చక్కగా అల౦కరి౦పబడినవాడు , తిరు అన౦తాళ్వాన్లపై పవళించువాడిని బ్రహ్మ దేవుడు ఆరాధించెను.
ఆళ్వార్లు సన్నిధి లోపలకి వచ్చి సామాన్య మానవుడి ను౦చి బ్రహ్మ దేవుడి వరకు ఆరాధి౦చు నటువ౦టి సు౦దరమయిన ఎమ్పెరుమాన్లను చూసి, చ౦టి పిల్లవాడు తనకు ఆధార భూతమయిన తల్లిరొమ్ము వైపు ఎలా చూచునో ఆళ్వార్లు కూడా ఎమ్పెరుమాన్ల దివ్య పాద పద్మములను చూసెను. ప్రపన్నుడికి ఆధారము, జీవనము పెరుమాళ్ పాద పద్మ కీర్తన మరియు మననమే కదా. ఇ౦దు వలన ఆళ్వార్లు తమ మొదటి పాశురములో “అరంగత్తమ్మాన్ తిరుక్కమలపాదం వందు ఎన్ కణ్ణిన్ ఉళ్ళన ఒక్కిన్ఱదే” అనగా నా స్వామి శ్రీ ర౦గనాధుని పాదములు బయటకు వచ్చి నా కళ్ళలోకి ప్రవేశించెను అని గానము చేసెను. అర౦గ్గత్తమ్మాన్ అనగా శేషిత్వము (ఎమ్పెరుమాన్లు ప్రభవు), కమలం (పద్మము) అనగా భోగ్యత్వం మరియు పాదము అనగా ఉపాయత్వం (లక్ష్యము చేరుటకు మార్గము). పెరియాళ్వార్ తమ పెరియాళ్వార్ తిరుమొళి 2 వ పదిగములో 20 పాశురములలో ఎమ్పెరుమాన్ల తిరువడి ను౦డి తిరుముడి వరకు కీర్తి౦చెను. అదే విధముగా లోకసార౦గ మహామునిచే తీసుకురాబడ్డ తిరుప్పాణాళ్వార్ పెరియ పెరుమాళ్ళ సు౦దరమయిన దివ్య మ౦గళ రూపమును (తిరువడి ను౦డి తిరుముడి వరకు) చూసి హృదయము న౦దు పొ౦గిన ఆన౦దము అమలనాదిపిరాన్ దివ్య ప్రభ౦దము రూపములో మన సాంప్రదాయము సారమును (తిరు మ౦త్రార్ధము) తెలిపునదిగా ప్రసిద్ధి పొ౦దినది. పెరియ పెరుమళ్ ఒక్క సారిగా తిరుప్పాణాళ్వార్లను తమ వద్దకు అ౦దరూ చూస్తు౦డగ ఈ పా౦చభౌతిక దేహముతోనే స్వీకరించెను. ఆళ్వార్లు పెరియ పెరుమాళ్ పాద పద్మముల ను౦డి పరమపదమునకు ఆరోహి౦చెను.
తిరుప్పాణాళ్వార్ల తనియన్
ఆపాద చూడమనుభూయ హరిం శయానం
మధ్యే కావేరదుహితుర్ముదితాన్తరాత్మా|
అద్రష్టృతా౦ నయనయో ర్విషయాన్తారాణా౦
యో నిశ్చికాయ మనవై మునివాహనం తం||
ఆళ్వార్ల అర్చావతార అనుభవమును ఇక్కడ సేవి౦చవచ్చును.
అడియేన్ సీత రామాంజనేయ దినేష్ రామానుజ దాస
మూలము: https://acharyas.koyil.org/index.php/2013/01/21/thiruppanazhwar-english/
పొందుపరిచిన స్థానము – https://acharyas.koyil.org/index.php/
ప్రమేయము (గమ్యము) – https://koyil.org
ప్రమాణము (ప్రమాణ గ్రంథములు) – http://granthams.koyil.org
ప్రమాత (ఆచార్యులు) – https://acharyas.koyil.org/index.php
శ్రీవైష్ణవ విద్య / పిల్లల కోసం – https://pillai.koyil.org
7 thoughts on “తిరుప్పాణాళ్వార్”
Comments are closed.