Aḻagiya Maṇavāḷa Māmunigaḷ

by

śrīḥ śrīmatē rāmānujāya namaḥ śrīmad varavaramunayē namaḥ śrī vānācala mahāmunayē namaḥ

Guru Paramparai

Bir önceki yazımızda Tiruvāymoḻi Piḷḷai‘den bahsettik. Şimdiyse Ōrāṇvaḻi Guru Paramparā’mızın bir sonraki Ācāryan’ına geçeceğiz.

Tirunakṣatram’ı: Aippasi, Tirumūlam

Avatārasthalam’ı: Āḻvār Tirunagari

Ācāryan’ı: Tiruvāymoḻi Piḷḷai

Śiṣya’ları: aṣṭa-dik-gajaṅgaḷ (Māmunigaḷ’ın sekiz ana öğrencisi / “Sekiz Yöne Bakan Filler”) – Ponnadikkāl Jīyar, Kōyil Aṇṇan, Pataṅgi Paravastu Paṭṭarpirān Jīyar, Tiruvēṅkaṭa Jīyar, Eṟumbiyappā, Prativādi Bhayaṅkaram Aṇṇan, Appiḷḷai, Appiḷḷār. nava ratnaṅgaḷ (“Dokuz Mücevher”) – Sēnai Mudaliyāṇḍān Nāyanār, Śaṭagōpa Dāsar (Nālūr Siṟṟāttān), Kandāḍai Pōrēṟṟu Nāyan, Yēṭṭūr Siṅgarācāryar, Kandāḍai Aṇṇappan, Kandāḍai Tirukkōpurattu Nāyanār, Kandāḍai Nāraṇappai, Kandāḍai Tōḻapparappai, Kandāḍai Aḻaittu Vāḻvitta Perumāḷ. Çeşitli tiruvaṃśam’lardan, tirumāḷigai’lerden ve divya deśam’lardan birçok başka śiṣyası vardı.

Paramapadam’a Erdiği Yer: Tiruvaraṅgam

Eserleri: Prabandham’ları – Śrī Devarāja Maṅgaḷam, Yatirāja Viṃśati, Upadeśa Rattina Mālai, Tiruvāymoḻi Nūṟṟandādi, Ārti Prabandham. Şunlar için vyākhyānam’lar (detaylı açıklamalar) – Mumukṣuppaḍi, Tattvatrayam, Śrīvacana Bhūṣaṇam, Ācārya Hṛdayam, Periyāḻvār Tirumoḻi (Periyavāccān Piḷḷai’nin vyākhyānam’ından eksik kalan kısmına yazdığı), Rāmānuja Nūṟṟandādi. Şu eserler içinse pramāṇa tiraṭṭu (belirli bir grantham’daki tüm śloka’ların, śāstra vākyam’larının derlemesi) – Īḍu 36000 Paḍi, Jñāna Sāram, Prameya Sāram, Tattvatrayam, Śrīvacana Bhūṣaṇam.

Aḻagiya Maṇavāḷa Perumāḷ Nāyanār, Tigaḻa Kidantan Tirunāvīruḍaya Pirān ve Śrī Raṅga Nācciyār’ın kutsal oğlu olarak Āḻvār Tirunagari’de doğmuştur. Kendisi Ādiśeṣan’ın bir avatāram’ı ve aynı zamanda Anaittulagum Vāḻappiṟanta Yatirājar’ın (Śrī Rāmānuja’nın) reenkarnasyonudur (punaravatāram). “Aḻagiya Maṇavāḷa Māmunigaḷ”, “Sundara Jāmātru Muni”, “Ramya Jāmātru Muni”, “Ramya Jāmātru Yogi”, “Varavaramuni”, “Yatīndra Pravaṇar”, “Kāntopayantā”, “Rāmānujan Ponnadi”, “Soumya Jāmātru Yogīndrar”, “Kōyil Selva Maṇavāḷa Māmunigaḷ” isimleriyle de bilinir. “Periya Jīyar”, “Veḷḷai Jīyar”, “Viśadavāk Śikhāmaṇi”, “Poy Illāda Maṇavāḷa Māmuni” unvanlarına da sahiptir.

Kısaca Yaşamı

  • Periya Perumāḷ’ın merhametiyle Āḻvār Tirunagari’de Ādiśeṣan’ın bir avatāram’ı olarak dünyaya gelir.
Kutsal ayaklarında (tiruvaḍi) aṣṭa-dik-gajaṅgaḷ (sekiz ana öğrencisi) ile birlikte Māmunigaḷ – Āḻvār Tirunagari
  • Annesinin memleketi Sikkilkīdāram’da babasının rehberliği altında sāmānya śāstram öğrenip Veda adhyayanam‘ını yapar (Veda’ları öğrenir). Zamanı gelince evlenir.
  • Tiruvāymoḻi Piḷḷai’nin görkemini (vaibhavam’ını) öğrenince, Āḻvār Tirunagari’ye geri dönüp ona teslim olur. Bir önceki yazımızda buna değinmiştik.
  • Kutsal eşi bir oğul doğurur. Aḻagiya Maṇavāḷa Perumāḷ Nāyanār, Tiruvāymoḻi Piḷḷai’den oğluna uygun bir isim vermesini rica eder. Tiruvāymoḻi Piḷḷai, “Rāmānuja” isminin 108 kere (Rāmānuja Nūṟṟandādi eserince) tekrar edildiğini söyleyerek bu ismin en doğrusu olduğunu söyler. Buna dayanarak o da oğluna (‘Benim Efendim, Rāmānuja’ manasına gelen) “Emmaiyan Irāmānusan” ismini verir.
  • Tiruvāymoḻi Piḷḷai Paramapadam’a erdikten sonra, Aḻagiya Maṇavāḷa Perumāḷ Nāyanār darśana pravartakar’ımız (sampradāya’mızın lideri) olur.
  • Kendisi Aruḷicceyal’da, özellikle Tiruvāymoḻi ve Īḍu 36000 Paḍi vyākhyānam’da uzmanlaşır. Aynı zamanda Īḍu vyākhyānam’da verilen ilkeleri/bilgiyi kanıtlayan tüm pramāṇam’ları (Vedik metinlerdeki kaynakları) toplayıp belgeler.
  • Aḻagiya Maṇavāḷa Perumāḷ Nāyanār’ın görkemini duyan (Vānamāmalai’li) Aḻagiya Varadar, onun ilk öğrencisi olur ve hemen ardından Ācārya’sına sürekli hizmet edebilmek için Sannyāsāśramam’a geçer (dünyevi tüm bağlardan feragat edip keşiş olur). Memleketinden dolayı “Vānamāmalai Jīyar” diye, Nāyanār’ın ilk śiṣyası olup ondan sonra gelecek birçoğunun temelini attığı için de Ponnadikkāl Jīyar diye tanınmaya başlar (“pon aḍikkāl”, “altın temel/başlangıç” manasına gelir).
  • Aḻagiya Maṇavāḷa Perumāḷ Nāyanār, Ācārya’sının Śrīraṅgam’da yaşayıp Sampradāya’mızı oradan yayma niyamam’ını (emrini) hatırayıp Āḻvār’a gider, ondan Śrīraṅgam’a gitmek için müsaade ister.
  • Śrīraṅgam’a giderken, yolda Śrīvilliputtūr Āṇḍāḷ Raṅgamannār ve Tirumāliruñcōlai Aḻagar’a maṅgaḷāśāsanam eder.
  • Śrīraṅgam’a ulaşır, Kāverī nehrinin kenarında nityakarmānuṣṭhānam’larını (rutin dini ibadetlerini) gerçekleştirir. Śrīraṅgam’daki tüm Śrīvaiṣṇava’lar onu karşılamak için dışarı çıkar. Nāyanār, yerel Śrīvaiṣṇava’ların aracılığıyla (puruṣakāram’ıyla) Emperumānār, Nammāḻvār, Periya Pirāṭṭiyār, Sēnai Mudaliyār, Periya Perumāḷ ve Nācciyār’larıyla birlikte Namperumāḷ’a sırasıyla maṅgaḷāśāsanam eder. Perumāḷ, Emperumānār’ı nasıl karşılamışsa onu da öyle karşılar, ona özel prasādam’lar verip Śrī Śaṭagōpam’ını bahşeder.
  • Ardından Piḷḷai Lokācāryar’ın tirumāḷigai’sini ziyarete gidip Piḷḷai Lokācāryar ve küçük kardeşi (kendisiyle aynı ismi taşısa da ondan önce gelen bir Ācārya’mız olan) Aḻagiya Maṇavāḷa Perumāḷ Nāyanār’a Sampradāya’mıza katkılarından dolayı övgüler yağdırır.
  • Bir süre böylece Śrīraṅgam’da kalır. Bir gün Namperumāḷ ona Śrīraṅgam’da nityavāsam yapmasını (yani kalıcı olarak orada kalmasını) ve Sampradāya’mızın tüm derin bilgilerini oradan yaymasını buyurur. Nāyanār bu buyruğu memnuniyetle kabul eder ve Müslüman istilası esnasında kaybolan tüm grantham’ları (metinleri) tekrardan bulmaya başlar.
  • Bir keresinde Ponnadikkāl Jīyar ona Uttama Nambi ve hizmetleri hakkında yakınır. Nāyanār, Jīyar’a Uttama Nambi’yi doğru yola getirip Emperumān’a doğru bir şekilde hizmet etmesini sağlamasını buyurur.
  • Sonrasında Tiruvēṅkaṭam’ı ziyaret etmeyi arzulayıp Ponnadikkāl Jīyar’la birlikte oraya seyahat eder. Yoldayken Tirukkōvalūr ve Tirukkaḍigai’de maṅgaḷāśāsanam eder.
  • Tirumala’da Emperumānār’ın kendisi tarafından atanmış Periya Kēḷvi Appan Jīyar bir rüyada (svapnam) gṛhastha (evli) bir Śrīvaiṣṇava’nın uzandığını ve aynı Periya Perumāḷ gibi göründüğünü, o Śrīvaiṣṇava’nın da ayaklarında bir sannyāsī’nin olduğunu görür. Svapnam’da yanlarından geçen kişilere onların kim olduğunu sorar. Onlar da “Tiruvāymoḻi Īṭṭu Perukkar Aḻagiya Maṇavāḷa Perumāḷ Nāyanār, ve onun prāṇa suhṛt’u (yaşam nefesi/onun iyiliğini arzulayan) śiṣyası Ponnadikkāl Jīyar”, diye cevaplarlar. Uyandığında bu hoş rüyayı düşünüp durur, ve kısa süre sonra her ikisinin de Tirumalai’ye geldiğini öğrenir. Nāyanār Tirupati’ye varıp (tepenin hemen altındaki) Tiruvēṅkaṭa Malai, Govindarājar ve Narasiṃhar’a tapar ve sonunda Tirumalai’ye gelir. Periya Kēḷvi Appan Jīyar, Nāyanār ve Ponnadikkāl Jīyar için büyük bir karşılama töreni gerçekleştirir ve onları maṅgaḷāśāsanam etsinler diye Tiruvēṅkaṭamuḍaiyān’a götürür. Tiruvēṅkaṭamuḍaiyān onları görmekten son derece memnun olup, prasādam’ını ve Śrī Śaṭagōpam’ını bahşeder – sonunda Nāyanār ve Ponnadikkāl Jīyar müsaade isteyip ayrılırlar.
  • Nāyanār Kāñcīpuram’a varıp Deva Perumāḷ’a maṅgaḷāśāsanam eder. Deva Perumāḷ onun Emperumānār’la aynı olduğunu ilan eder, ona prasādam’ını ve Śrī Śaṭagōpam’ını takdim eder.
Māmunigaḷ – Kāñcīpuram
  • Sonrasında Rāmānuja’nın kutsal memleketi Śrīperumbūdūr’a varır ve tamamen Emperumānār’ın anubhavam’ına (tecrübesine) dalıp maṅgaḷāśāsanam eder.
  • Kāñcīpuram’a geri dönüp Kiḍāmbi Āccān’ın soyundan gelen Kiḍāmbi Nāyanār’dan Śrībhāṣyam öğrenir. Śrīvaiṣṇava’lar onunla belli konularda tartışmak (tarkam) için geldiğinde, başta Ācārya’sının sadece bhagavad viṣayam’a (tamamen Bhagavān’ı tecrübe edip sadece O’na tapmaya ve de Nammāḻvār’ın Prabandham’larının anlamlarına) odaklanmasını buyurduğunu belirterek tartışmayı reddeder. Fakat sonradan hayırseverleri tarafından ikna edilir, tartışmaları kabul eder ve münazaraya gelen herkese yerli cevaplar verir. Onunla tartışmaya gelenler sonunda ayaklarına kapanıp ona övgüler yağdırırlar.
  • Kiḍāmbi Nāyanār, Aḻagiya Maṇavāḷa Perumāḷ Nāyanār’ın dehasına hayran kalıp ondan asıl svarūpam’ını göstermesini rica eder. Kiḍāmbi Nāyanār, Śrībhāṣyam öğretirken Ācārya sthānam’ından (kutsal sayılan Öğretmen konumundan) bunu sorduğu için Aḻagiya Maṇavāḷa Perumāḷ Nāyanār bu isteği hemen kabul edip ona Ādiśeṣa svarūpam’ını gösterir. Kiḍāmbi Nāyanār son derece mutlu olup bundan sonra Nāyanār’a son derece bağlılık gösterir. Aḻagiya Maṇavāḷa Perumāḷ Nāyanār, Śrībhāṣyam kālakṣepam’ını (derslerini) bitirdikten sonra müsaade isteyip Śrīraṅgam’a geri döner.
  • Periya Perumāḷ dönüşünü mutlulukla karşılayıp ona bundan sonra başka yātrā (diğer kutsal mekanları ziyaret) yapmayıp sürekli Śrīraṅgam’da kalmasını buyurur.
  • Bu sırada akrabaları gerçekleşen bir aśaucam (ölüm, doğum gibi durumlarda bir süre ritüellerden kaçınılmasını gerektiren bir süreç) hakkında onu bilgilendirir, bu da onun kaiṅkaryam’larını bir süre yarıda keser. Tiruvāymoḻi Piḷḷai’nin bir śiṣyası olup Āḻvār Tirunagari’de ondan sampradāya’mızı öğrenen bir Śaṭagōpa Jīyar’dan sannyāsāśramam kabul eder – ve hemen Periya Perumāḷ’a bunun haberini verir. Periya Perumāḷ sannyāsa’ya geçmiş olmasına rağmen önceki tirunāmam’ını (kutsal ismini) tutmasını buyurur. Bunu istemesinin sebebi “Aḻagiya Maṇavāḷan” isminin aslında Periya Perumāḷ’ın ismi oluşudur – gelecekte Nāyanār Māmunigaḷ olarak O’nun Ācāryan’ı olacağı için Raṅganātha Ācārya’sının ismini taşımak istemiştir. Periya Perumāḷ ona Pallava Rāyan maṭham’ını orada kalıp kālakṣepam’larını gerçekleştirmesi için takdim eder. Böylece Aḻagiya Maṇavāḷa Perumāḷ Nāyanār, artık “Aḻagiya Maṇavāḷa Māmunigaḷ” olur. Uttama Nambi’nin liderliğinde tüm Vaiṣṇava’lar onun maṭham’ına (maṭham, bir sannyāsī Ācārya’nın kaldığı yere denir) gidip sevinçten “Maṇavāḷa Māmuniyē innumoru nūṟṟāṇḍirum” (Ey Maṇavāḷa Māmuni! Sizler yüz yıl daha yaşayın!) diye söylerler.
  • Māmunigaḷ, Ponnadikkāl Jīyar’ın liderliğini yaptığı śiṣyalarına maṭham’ın tadilatını tamamlamalarını buyurur. Piḷḷai Lokācāryar’ın tirumāḷigai’sinden getirilen kumla güzel bir maṇḍapam inşa edilip “Tirumalai Āḻvār” ismini alır. Bu maṇḍapam artık Māmunigaḷ’ın kālakṣepam’larını verdiği daimi yer olur. Tüm öğrencileri ve hayırseverlerine (abhimāni) Tiruvāymoḻi (Īḍu tefsiri eşliğinde), diğer prabandham’lar, Emperumānār’ın görkemi, Śrīvacana Bhūṣaṇa Divya Śāstram vb. gibi konulardan ders vererek gününü geçirir.
  • Māmunigaḷ’ın görkemi alev gibi her yere yayılmaya başlar, birçok Śrīvaiṣṇava gelip Māmunigaḷ’a sığınır. Sürekli Periya Perumāḷ’a hizmet edenler arasında olan Tirumañjanam Appā, kızı (Āycciyār) ve Paṭṭarpirān Jīyar Māmunigaḷ’ın śiṣyaları olurlar.
  • Vaḷḷuva Rājēndram’dan (yakınlardaki bir köy) gelen Siṅgaraiyar isimli bir svāmi Māmunigaḷ’ın maṭham’ına sebze getirir. Emperumān yaptığından hoşnut olur, Siṅgaraiyar’a svapnam’da (rüyasında) görünüp Māmunigaḷ’ın Ādiśeṣan’ın kendisi olduğunu ve ona sığınması gerektiğini gösterir. Bunun üzerine Śrīraṅgam’da Kōyil Kandāḍai Aṇṇan’ın tirumāḷigai’sine gidip bu gerçekleşenleri Aṇṇan’a anlatır. Aṇṇan bunun üzerine düşündükten sonra uyumak için uzanır ve rüyasında Emperumānār ve Mudaliyāṇḍān’ı görür – bu rüyada da Emperumānār (Rāmānuja) Māmunigaḷ’ın kendisi olduğunu söyler. Rüyada Mudaliyāṇḍān Kōyil Aṇṇan’a (ve Uttama Nambi’ye) Māmunigaḷ’a sığınmasını buyurur. Uyandıktan sonra Kōyil Aṇṇan kardeşleriyle birlikte Māmunigaḷ’ın maṭham’ına gidip Ponnadikkāl Jīyar’ın puruṣakāram’ı (önermesi) yoluyla Māmunigaḷ’a kendisini teslim eder. Māmunigaḷ memnuniyetle onu kabul edip pañcasaṃskāram bahşeder.
  • Sonra Tirumañjanam Appā’nın kızı Āycciyār’ın oğlu Appācciyāraṇṇā Māmunigaḷ’a sığınmak ister. Māmunigaḷ bundan memnun olur, ama kendi yaşam nefesi ve hayırseveri olarak gördüğü Ponnadikkāl Jīyar’ı davet edip ona kendi siṃhāsanam’ını takdim eder, ona kendi tiruvāḻi ve tiruccakkaram’ını (pañcasaṃskāram’da kullanılan disk ve deniz kabuğu amblemlerini) bahşedip onun kendi yerine pañcasaṃskāram yapmasını buyurur. Her ne kadar başta reddetse de Ponnadikkāl Jīyar Ācārya’sının tiruvuḷḷam’ını (kalbinin arzusunu) yerine getirmek zorunda kalır ve Appācciyāraṇṇā’nın pañcasaṃskāram’ını yapar.
  • Emmaiyan Irāmānusan (Māmunigaḷ’ın pūrvāśrama oğlu) Āḻvār Tirunagari’de yaşar, evlenir ve onun da Māmunigaḷ’a bağlılığı ve hizmetlerinden dolayı sonradan “Jīyar Nāyanār” diye tanınacak Aḻagiya Maṇavāḷa Perumāḷ Nāyanār, ve Periyāḻvār Aiyan diye iki oğlu olur.
  • Māmunigaḷ Nammāḻvār’a maṅgaḷāśāsanam etmek için Āḻvār Tirunagari’ye gitmeyi arzular ve Periya Perumāḷ’dan müsaade ister. Āḻvār Tirunagari’ye ulaşır, kutsal Tāmirabharaṇi nehrinin kenarında nitya karmānuṣṭhānam’larını gerçekleştirir ve Bhaviṣyadācāryan (Emperumānār, Rāmānuja), Tiruvāymoḻi Piḷḷai’yle onun Tiruvārādhana Perumāḷ’ı Inavāyar Talaivan, Nammāḻvār ve Polindu Ninṟa Pirān’a maṅgaḷāśāsanam eder.
  • Ācārya Hṛdayam’ın bir cūrṇikai’si hakkında sorusu olduğunda, Ācārya’sı Tiruvāymoḻi Piḷḷai’nin sınıfında sa-brahmacāri (sınıf arkadaşı) olan Tirunārāyaṇapurattu Āyi’yi hatırlar. Ona gitmek için yola çıkar, ama Āḻvār Tirunagari’nin hemen dışında Tirunārāyaṇapuram’dan oraya kadar Māmunigaḷ’ı görmek için gelen Āyi’nin kendisini görür. Her ikisi de birbirini kucaklar, bir diğerini gönülden över. Māmunigaḷ Āyi’ye övgüler yağdıran bir taniyan yazar. Āyi ise Māmunigaḷ’ın acaba Emperumānār mı, yoksa Nammāḻvār mı, yoksa Emperumān mı olduğunu soran bir pāsuram yazar. Bir süre sonra Āyi Tirunārāyaṇapuram’a döner, ve Māmunigaḷ Āḻvār Tirunagari’de kalmaya devam eder.
  • Māmunigaḷ’ın görkemini kıskanan bazı kişiler maṭham’ını ateşe verir. Māmunigaḷ kutsal yılan formuna bürünüp maṭham’dan dışarı çıkar, sonra eski formuna dönüp dışarıdan izleyen Śrīvaiṣṇava’ların arasında belirir. Kral bunu yapanları cezalandırmak istediğinde Māmunigaḷ onları affetmesini rica eder. Onun kāruṇyam’ını (merhametini) gören failler de ona sığınırlar. Bölgenin kralı Māmunigaḷ’ın görkemini görüp ondan pañcasaṃskāram kabul eder ve Āḻvār Tirunagari’yle Tirukkuṟuṅguḍi divya deśam’larında birçok kaiṅkaryam’larda bulunur.
  • Māmunigaḷ Śrīraṅgam’a geri dönüp kaiṅkaryam’larına devam eder. O sırada Eṟumbi köyünden gelen Eṟumbiyappā Māmunigaḷ’ı duyup onu ziyaret eder. Ziyaretinden sonra, Māmunigaḷ’ın prasādam’ını almadan gider. Köyüne vardığında, Emperumān Cakravarti Tirumagan’ın sannidhi’sinin (Rāma’nın tapınağının) kapısını açmaya çalıştığında açılmaz. Emperumān, ona Ādiśeṣan’ın kendisi olan Māmunigaḷ’ın nilüfer ayaklarında yanlış bir davranışta (apacāram’da) bulunduğunu, ona kaiṅkaryam’da bulunup prasādam’ını kabul etmesi gerektiğini ve sadece bundan sonra kapının açılacağını söyler. Eṟumbiyappā bunun üzerine Śrīraṅgam’a döner ve kendini Māmunigaḷ’a teslim eder. Dinacaryā adlı, Māmunigaḷ’ın gündüz rutinini anlatan Pūrva Dinacaryā ve akşam rutinini anlatan Uttara Dinacaryā olmak üzere iki kısımdan oluşan eşsiz bir prabandham kaleme alır.
  • Jīyar (Māmunigaḷ) genç yaştan bile dehasını gösteren (Kandāḍai Aṇṇan’ın oğlu) Kandāḍai Nāyan’dan memnun olur.
  • Appiḷḷai’yle Appiḷḷār Ponnadikkāl Jīyar’ın puruṣakāram’ı (aracılığıyla) Māmunigaḷ’ın nilüfer ayaklarına sığınırlar. Eṟumbiyappā Māmunigaḷ’dan müsaade isteyip kendi memleketinde Māmunigaḷ’ın görkemini yaymak üzere ayrılır.
  • Bir seferinde önde gelen Śrīvaiṣṇava’lardan biri olan Uttama Nambi Periya Perumāḷ’a özel bir şekilde yelpaze etme hizmetinde (tiruvālavaṭṭa kaiṅkaryam) bulunur. O sırada Māmunigaḷ maṅgaḷāśāsanam etmek için içeri girer. Uttama Nambi hemen ondan dışarı çıkmasını ister, Māmunigaḷ da hemen dışarı çıkar. Nambi yorulup Periya Perumāḷ’ın yakınında biraz uzanır. Uykuya daldığında, rüyada Periya Perumāḷ üstünde yattığı Ādiśeṣan’a işaret edip Nambi’ye Māmunigaḷ’ın Ādiśeṣan’dan başkası olmadığını söyler. Nambi uyandığında, apacāram’ının farkına varıp Māmunigaḷ’ın maṭham’ına doğru koşar, ondan aparādha kṣāmaṇam (af) diler, ve bundan sonra ona sevgiyle hizmet eder.
  • Śaṭagōpa Koṟṟi isimli bir Śrīvaiṣṇavī Āycciyār’dan Aruḷicceyal öğrenir. Öğlen saatinde, Māmunigaḷ tek başına istirahat ederken, bu ammaiyār (saygın Śrīvaiṣṇava hanım) anahtar deliğinden içeri bakar ve Māmunigaḷ’ı svarūpam’ında, güzel Ādiśeṣan formunda görür. Sesi duyan Māmunigaḷ dışarı çıkıp ona ne gördüğünü sorar. Ammaiyār gördüğünü anlatınca Māmunigaḷ gülümseyerek ondan bu sırrı tutmasını ister.
  • Māmunigaḷ rahasya grantham’lara tefsirler kaleme almaya karar verir. Öncelikle Mumukṣuppaḍi, Tattvatrayam ve Śrīvacana Bhūṣaṇam’a Veda, Vedānta, Itihāsa, Purāṇa, Aruḷicceyal vb. den birçok atıf/kanıt içeren uzmanca tefsirler kaleme alır. Sonra da carama upāya niṣṭhai’yi ele alan, yani Ācārya’nın her şey olduğunu gösteren Rāmānuja Nūṟṟandādi, Jñāna Sāram ve Prameya Sāram’a tefsirler kaleme alır.
  • Śrīvaiṣṇava’lar ondan Tiruvāymoḻi’ye dair kısa ve net bir eser yazmasını rica ettiğinde “Tiruvāymoḻi Nūṟṟandādi”yi yazar. Bu eşsiz eser hatırlanması çok kolay fakat yazması çok zor olan veṇpā ölçüsünde kaleme alınmıştır. Tiruvāymoḻi’nin her padigam’ı (onluğu) için bir pāsuram yazılmış, o pāsuram’ın da ilk ve son kelimeleri ele alınan padigam’ın ilk ve son pāsuram’larının başlangıç ve bitiş kelimeleriyle uyumludur. Pāsuram’ın ilk iki dizesi tüm padigam’ın anlamını verirken, son iki dizesi de Nammāḻvār’a övgüler yağdırır. İşte bu eser böyle eşsizdir.
  • Śrīvaiṣṇava’lar ondan Pūrvācārya’larımızın öğretilerini belgelemesini istediklerinde sırasıyla Āḻvār’ların doğum takımyıldızlarını, doğum yerlerini ve görkemlerini, Emperumānār’ın apāra kāruṇyam’ını (Rāmānuja’nın sonsuz şefkatini), Tiruvāymoḻi’ye yazılan tefsirleri, Īḍu tefsirinin avatāram’ını (ortaya çıkışını) ve nasıl yayıldığını, Piḷḷai Lokācāryar’ın avatāram’ını ve şaheseri Śrīvacana Bhūṣaṇam’ı ve sonunda Śrīvacana Bhūṣaṇam’ın derin anlamını detaylıca ele alan Upadeśa Rattina Mālai eserini kaleme alır.
  • Bazı māyāvādī’ler (kişinin Tanrı ile bir olduğunu savunan bir felsefi okul yani advaitam’a mensup kişiler) tartışma için geldiğinde Ācārya’sının ona buyurduğu “tartışmalardan uzak dur” ilkesinden dolayı onlarla tartışmaya girmeyi reddeder – ama śiṣyası Vedalappai’ye onun yerine münazaraya girmesini buyurur. Vedalappai kolayca rakiplerini yener. Ancak Vedalappai kısa bir süre sonra memleketine dönmeye karar verir.
  • O sırada Kāñcīpuram’lı usta bir alim olan Prativādi Bhayaṅkaram Aṇṇā eşiyle birlikte Tiruvēṅkaṭamuḍaiyān’a (Veṅkaṭeśa) olan bağlılığından tirumañjana tīrtha kaiṅkaryam’ını (bhagavān’a hizmet etmekte kullanılacak suyu O’na taşıma hizmeti) sürdürerek Tirumalai’da ikamet eder. Śrīraṅgam’lı bir Śrīvaiṣṇava Tirumalai’ye gider. Aṇṇā’yla kaiṅkaryam esnasında tanışır ve o esnada Māmunigaḷ’ın görkemini ona açıklar. Māmunigaḷ’ın görkemini duyan Aṇṇā son derece memnun olur ve git gide onunla tanışmayı daha da arzular. Fakat o böyle düşünürken taşıdığı suya tīrtha parimaḷam (kutsal suya eklenen kakule gibi güzel kokular) eklemeyi unutur ve arcakar’a (tapınak rahibine) suyu olduğu gibi teslim eder. Sonradan hatasının farkına varır ve hemen arcakar’a elinde tīrtha parimaḷam’la birlikte koşar. Ama arcakar tīrtham’ın her zamankinden daha güzel koktuğunu söyler. Aṇṇā da sadece Māmunigaḷ’ın görkeminin konuşulmasının bile tīrtham’a hoş koku verdiğini anlayıp, derhal Śrīraṅgam’a doğru yola çıkar. Māmunigaḷ’ın maṭham’ına vardığında, Māmunigaḷ Emperumān’ın paratvam’ını (Nārāyaṇa’nın Mutlak Hakikat oluşunu) anlatan “Onṟum Dēvum” (Tiruvāymoḻi 4.10) padigam’ını anlatmaktadır. Māmunigaḷ, sıklıkla śāstrārtham’lara (kutsal metinlerin anlamlarına) atıf yapıp pāsuram’ları ustaca açıklar. Aṇṇā, Māmunigaḷ’ın eşsiz bilgisi ve sunumuna hayran kalır. Māmunigaḷ Aṇṇā’yı fark edip 3. pāsuram’da dersi durdurur, ve Aṇṇā’nın ancak bu pāsuram’ları bize bahşeden Āḻvār’la (Ōrāṇvaḻi Ācārya paramparā yani silsile aracılığıyla) sambandham’ı (bağlantısı) olursa bu açıklamaları dinleyebileceğini buyurur. Bunun üzerine Aṇṇā da Periya Perumāḷ’a gidip O’na maṅgaḷāśāsanam eder. Periya Perumāḷ Kendi arcakar’ı aracılığıyla Aṇṇā’ya Māmunigaḷ’a teslim olmasını, böylece onun vilakṣaṇa sambandham’ına (özel bağlantısına) sahip olmasını buyurur. Aṇṇā, Ponnadikkāl Jīyar’ın aracılığıyla Māmunigaḷ’a teslim olup bir süre Śrīraṅgam’da kalır.
  • Māmunigaḷ tekrardan Tirumala’ya yātrā’sına çıkar. Yoldayken Kāñcī Pēraruḷāḷan’a maṅgaḷāśāsanam eder, ve oradaki Śrīvaiṣṇava’lara merhametinden bir süre orada kalır. Śiṣyası Appācciyāraṇṇā’ya kendi temsilcisi olarak Kāñcīpuram’da kalmasını buyurur. Sonrasında Tirukkaḍigai, Eṟumbi, Tiruppuṭkuḻi ve diğer kutsal mekanlar boyunca seyahat edip Tirumala’ya varır. Orada maṅgaḷāśāsanam ettikten sonra (Emperumānār’ın kendisi tarafından atanmış) Periya Kēḷvi Appan Jīyar’a kaiṅkaryam’larında yardım etmesi için bir Siriya Kēḷvi Appan Jīyar da olmasını buyurur. Dönüş yolunda Tiru Evvuḷ Vīrarāghavan, Tiruvallikkēṇi Vēṅkaṭakṛṣṇan ve birçok diğer kutsal mekana maṅgaḷāśāsanam eder. Madhurāntakam’a uğrayıp Periya Nambi’nin Rāmānujar’a pañcasaṃskāram bahşettiği yere tapar. Sonrasında da Tiruvāli Tirunagari’ye varıp Tirumaṅgai Āḻvār’ın güzel formunu mutlulukla tecrübe eder, bu tecrübenin üstüne “vaḍivaḻagu” pāsuram’ını yazar. O bölgedeki tüm Emperumān’lara tapar. Sonrasında da Tirukkaṇṇapuram’a ulaşır. Orada bhagavān’ın sarvāṅga sundara (Saurirāja) formunun güzelliğini mutlulukla tecrübe eder ve Tirumaṅgai Āḻvār’ın tapılmak üzere bir tirumēni’sini yerleştirir. Birçok divya deśam’ı daha ziyaret ettikten sonra nihayet Śrīraṅgam’a döner ve orada kalır.
  • Sonrasında da önceden buyurduğu gibi Appācciyāraṇṇā’dan Kāñcīpuram’a gitmesini ister. Fakat bunun üzerine Aṇṇā bu eşsiz Vaiṣṇava topluluğunu terk etmesi gerektiği için üzüntüye kapılır. Bunu gören Māmunigaḷ, önceden Ponnadikkāl Jīyar’a bahşettiği tapınmakta kullandığı Rāmānujam isminde küçük bir metal kabı (“sombu rāmānujam”) Aṇṇā’ya verir. Aṇṇā’ya onu eritip kendi tirumēni’sinin (kutsal formunun) iki vigraham’ını yaptırmasını söyler. Bunların birini Ponnadikkāl Jīyar’a, diğerini de Aṇṇā’ya bahşeder. Māmunigaḷ’ın bu tirumēni’leri (kutsal formları) günümüzde bile Vānamāmalai maṭham’da ve Siṅga Perumāḷ Kōyil’deki Mudaliyāṇḍān tirumāḷigai’de mevcuttur. Ayrıca tiruvārādhana’sında kendisinin taptığı “Ennai Tīmanam Keḍuttāy” (“Kötü Kalbimi Değiştiren”) Emperumān’ı da Aṇṇā’ya verir. Bu Emperumān da günümüzde halen Siṅga Perumāḷ Kōyil’deki Mudaliyāṇḍān tirumāḷigai’de mevcuttur.
  • Māmunigaḷ, Prativādi Bhayaṅkaram Aṇṇā’yı Śrībhāṣya Ācāryar’ı olarak, Kandāḍai Aṇṇan ve Śuddhasattvaṃ Aṇṇan’ıysa bhagavad viṣaya (Tiruvāymoḻi) Ācāryar’ları olarak taçlandırır. Aynı zamanda Kandāḍai Nāyan’ı da Īḍu 36000 Paḍi vyākhyānam’ına arumpadam (tefsire ek açıklamalar) yazmakla görevlendirir.
  • Periya Perumāḷ (Śrī Raṅganātha), Kendi iradesiyle Māmunigaḷ’dan kesintisiz bir şekilde tüm bhagavad viṣayam’ı (Āḻvār’ın Tiruvāymoḻi’sini) dinlemek ve Māmunigaḷ’ı Ācāryan’ı olarak kabul etmek ister. Bir gün pavitrotsavam festivalinin bitiş törenlerinde (sāṟṟumuṟai) Namperumāḷ’ın tiruppavitrotsava maṇḍapam’a (tapınağın pavitrotsavam töreni için ayrılan kısmı) gittiği ve orada bir süre kaldığı esnada Māmunigaḷ O’na maṅgaḷāśāsanam etmek için maṇḍapam’a girer. Akabinde Namperumāḷ, diğer tüm kaiṅkaryapara’lar, Ācārya puruṣa’lar, Jīyar’lar ve Śrīvaiṣṇava’ların huzurunda Māmunigaḷ’dan O’na Nammāḻvār’ın Tiruvāymoḻi’sine dair Īḍu 36000 Paḍi tefsiri eşliğinde baştan sona kālakṣepam vermesini ister. Bunun baştan sona herhangi bir kesinti olmadan gerçekleşmesini emreder. Māmunigaḷ son derece hoşnut olup aynı zamanda büyük bir tevazuyla “Emperumān demek bunun için beni seçti” diye düşünerek, Emperumān’ın emrini yerine getirmeye karar verir.
  • Ertesi gün Māmunigaḷ hemen Periya Perumāḷ tapınağının yanındaki periya tirumaṇḍapam’a vardığında Namperumāḷ onu Nācciyār’ları, Tiruvanantāḻvān (Ādiśeṣa, O’nun şemsiyesi olan kutsal yılanı), Periya Tiruvaḍi (O’nun vasıtası olan Garuḍa), Viṣvaksena, tüm Āḻvār’lar ve Ācārya’lar eşliğinde kālakṣepam’larına başlaması için beklemektedir. Māmunigaḷ kendini kutsanmış hissederek Īḍu 36000 vyākhyānam’ın kālakṣepam’ına başlar. Diğer tüm vyākhyānam’ları da kālakṣepam’larında ele alır (6000 Paḍi, 9000 Paḍi, 12000 Paḍi ve 24000 Paḍi) – tüm derin anlamları Śruti (Veda), Śrībhāṣyam/Śrutaprakāśikā, Gītābhāṣyam, Śrī Pāñcarātram, Śrī Rāmāyaṇam, Śrī Viṣṇu Purāṇam gibi kutsal metinlerin bakış açısından açıklar. Aynı zamanda her pāsuram’ın kelime kelime anlamlarını, saklı anlamlarını vb. de açıklar. Bu dersler 10 ay boyunca böyle devam eder. Sonunda bir Āni Tirumūlam gününde sāṟṟumuṟai (son törenler) gerçekleşir. Sāṟṟumuṟai bittiği esnada, Namperumāḷ “Araṅganāyakam” isimli küçük bir çocuk olarak herkes onu durdursa da goṣṭhi’nin karşısına çıkar. Ellerini birleştirerek (añjali-mudrā) “Śrīśaileśa dayāpātram” (Tiruvāymoḻi Piḷḷai’nin merhametini alan) diye başlar. Herkes onun devam etmesini istediğinde, “dhībhaktyādi guṇārṇavam” (bhakti gibi güzel erdemleri kendisinde toplayan) diye devam eder. Tekrar devam etmesi istenildiğinde “yatīndra pravaṇam vande ramya jāmātaram munim” (Śrī Rāmānuja’ya son derece bağlı olan o Maṇavāḷa Māmunigaḷ’a taparım) diye sözünü bitirir ve kaçar. Māmunigaḷ’ın śiṣyaları bu śloka’yı hatırlarında tutup bir palmiye yaprağına yazarlar. Çocuğu tekrar getirip yazılan śloka’yı okumasını istediklerinde hiçbir şeyi okuyamaz ve tekrar kaçar. Akabinde herkes onun kendi Ācāryan’ına taniyan’ını sunan Namperumāḷ’dan başkası olmadığını anlar. Aynı esnada Emperumān aynı taniyan’ı tüm divya deśam’lara gönderir – bu ślokam her yere alev gibi yayılır. Śrīvaiṣṇava’ların isteği üzerine Appiḷḷai de Māmunigaḷ’a övgüler yağdıran bir vāḻi tirunāmam yazar (Māmunigaḷ’ın farklı isimlerini içeren bir övgü).

  • Tiruvēṅkaṭamuḍaiyān ve Tirumāliruñcōlai Aḻagar da bu taniyan’ın tüm Aruḷicceyal anusandhānam’larından önce ve sonra söylenmesini emreder. Badarikāśramam gibi diğer divya deśam’lar da Emperumān’ın Māmunigaḷ’a övgüler yağdırılması emrini alırlar.
  • Māmunigaḷ vaḍa nāḍu divya deśam’larını (Ayodhyā, Badarikāśrama gibi kuzey Bhārata’daki divya deśam’ları) düşünmeye başlar. Śiṣyaları onu temsilen vaḍa deśa yātrā’ya (kuzeydeki kutsal mekanları ziyaret etmek üzere yolculuğa) çıkarlar.
  • Māmunigaḷ, Eṟumbiyappā’ya divya pādukā’larını bahşeder.
  • Māmunigaḷ tiruvārādhana perumāḷ’ı olan Araṅganagarappan’ı Ponnadikkāl Jīyar’a bahşedip Ponnadikkāl Jīyar’ın Vānamāmalai’ye gidip orada bir maṭham kurmasını ve kesintisiz bir şekilde Daivanāyaka Perumāḷ’a hizmet etmesini buyurur.
  • Māmunigaḷ bir sefer daha Pāṇḍiya Nāḍu divya deśa yātrā’sına çıkar. Yoldayken, bölgenin kralı olan Mahābali Vāṇa Nātha Rāyan Māmunigaḷ’ın śiṣyası olur ve onun buyrukları üzerine birçok divya deśa kaiṅkaryam’larında bulunur.
  • Madhurai yakınlarında seyahat ederken bir demirhindi ağacının altında dinlenir. Ayrılmak üzereyken ağaca dokunarak ona mokṣam bahşeder. Birçok diğer divya deśam’a maṅgaḷāśāsanam ettikten sonra Śrīraṅgam’a döner.
  • Śiṣyaları aracılığıyla birçok kaiṅkaryam’da bulunur. Tirumāliruñcōlai Aḻagar’a hizmet etsin diye bir Jīyar svāmi’yi görevlendirir.
  • Periyāḻvār Tirumoḻi’nin vyākhyānam’ının kaybolmuş kısımına bir vyākhyānam yazar. Periyavāccān Piḷḷai zaten Periyāḻvār Tirumoḻi’ye bir vyākhyānam yazmıştır, fakat bu vyākhyānam’ın bir kısmı zamanla kaybolur. Māmunigaḷ da bunun üzerine Periyavāccān Piḷḷai’nin vyākhyānam’ının eksik kısmını kelimesi kelimesine doldurur.
  • Hastalansa da yazmaya devam eder. Ācārya Hṛdayam’a güçlükle bir vyākhyānam yazarken birçok śiṣyası neden böyle yaptığını sorar. Māmunigaḷ da bunu onların çocukları, torunları ve daha sonra gelecek birçok nesil için yaptığını söyler.
  • Tirumēni’sini (kutsal bedenini) bırakıp paramapadam’a ermek için büyük bir arzu duymaya başlar. Emperumānār’a onu kabul etmesi ve carama tirumēni’sinden kurtarması için feryat ettiği “Ārti Prabandham” eserini yazar. Aslında sadece bize örnek olsun diye yazmıştır, çünkü zaten kendisi Emperumānār’dır.
  • Sonunda līlā vibhūti’yle ilişkisini kesip Emperumān’a ebediyen hizmet etmek için paramapadam’a dönmeye karar verir. Tüm Aruḷicceyal’ı bir sefer daha duymak ister. Śiṣyaları da onun bu arzusunu büyük sevgi ve adanmışlıkla yerine getirirler. Māmunigaḷ bundan çok mutlu olup büyük bir tadīyārādhanam (Emperumān’ın hizmetkarlarının saygıyla tapıldığı bir tören) gerçekleştirir ve herkesten tevazuyla af (aparādha kṣāmaṇam) diler. Buna cevaben herkes onun kusursuz olduğunu, herhangi bir kṣāmaṇam istemesine gerek olmadığını söyler. Ardından da herkesten Periya Perumāḷ ve Namperumāḷ’a olan hizmetlerin sevgi ve odakla devam etmesini, sadece Onlar’a odaklanılmasını ister.
  • Sonrasında da “Piḷḷai tiruvaḍigalē śaraṇam” (“Tiruvāymoḻi Piḷḷai’nin kutsal ayaklarına sığınırım.”), “Vāḻi Ulagāśiriyan” (“Yaşasın Piḷḷai Lokācāryar”) ve “Emperumānār tiruvaḍigalē śaraṇam” (“Emperumānār’ın kutsal ayaklarına sığınırım.”) der. Gözlerini açıp Emperumān’ı görmek ister. Emperumān da Garuḍan’ın üstünde belirip onu Paramapadam’a taşır. İşte bu görkemli şekilde bu maddi dünyadaki līlā’sını sonlandırmış olur. Bunu gören Śrīvaiṣṇava’lar gözyaşlarına hakim olamazlar. Periya Perumāḷ bile boşlukta hissedip bhogam (O’na sunulan yiyecekleri, vb.) kabul etmemeye başlar. Sonunda Śrīvaiṣṇava’lar kendilerini teselli edip onun son kaiṅkaryam’larını (törenlerini) gerçekleştirmeye başlarlar. Tiruvadhyayana mahotsavam, Periya Perumāḷ’ın emirleri doğrultusunda brahmotsavam’dan bile daha görkemli bir şekilde kutlanır.
  • Ponnadikkāl Jīyar da vaḍa nāḍu divya deśa yātrā’sından dönüp Māmunigaḷ’ın tüm carama kaiṅkaryam’larını (son törenlerini) yerine getirir.

Māmunigaḷ’ın Öğretileri (Jñāna-Anuṣṭhāna Pūrti / Bilgi ve Erdemliliğin Mükemmeliyeti)

  • Bir seferinde iki Śrīvaiṣṇava’nın arasında bir anlaşmazlık olur. Bu sırada bu iki Śrīvaiṣṇava’nın yakınlarında da iki köpek de sokakta kavga etmektedir. Māmunigaḷ bu köpeklere bakıp “Siz de bu iki Śrīvaiṣṇava gibi Śrīvacana Bhūṣaṇam gibi eserleri öğrenip mi bu kadar ahaṅkāram’a (egoya) sahip oldunuz?” diye sorar. Bunun üzerine her iki Śrīvaiṣṇava da hemen hatalarını anlayıp temizlenirler.
  • Vaḍa deśam’dan gelen biri Māmunigaḷ’a bir miktar servet bağışlar. Māmunigaḷ sonradan bu servetin doğru yollarla elde edilmediğini anlayınca hemen reddedip gönderir. Māmunigaḷ’ın maddi servete, vb. hiç ilgisi yoktu. Kaiṅkaryam için bile gerekli olan para ve nesnelerin Śrīvaiṣṇava’lardan gelmesine dikkat ederdi.
  • Bir seferinde yaşlı bir kadın onun maṭham’ına gelip geceyi orada geçirmek ister. Ona maṭham’ında kalamayacağını söyler. “Bir sincap yaşlı olsa bile ağaca tırmanabilir.”, der. Yani yaşlı bir hanımefendi bile maṭham’ında geceyi geçirirse, birilerinin kolayca Māmunigaḷ’ın vairāgyam’ında hata bulacağını belirtir. Yani kendisi herhangi birinde şüphe yaratabilecek tüm davranışlardan kaçınırdı.
  • Bir seferinde saygıdeğer bir Śrīvaiṣṇava hanımefendi sebzeleri vb. kesip hazırlamada yardımcı olur, ama bunu uygun bhakti bhāvam’da (sevgiyle / adanmış bir odakla) yapmaz. Bunun üzerine Māmunigaḷ herkesin tamamen bhagavad/bhāgavata niṣṭhai’de (sürekli bhagavān ve bhāgavata’lara hizmetkar bir düşüncede) kalmasını istediği için ona ceza olarak 6 ay boyunca bu hizmeti yapmamasını ister.
  • Bir seferinde “Varam Tarum Piḷḷai” isimli bir Śrīvaiṣṇava Māmunigaḷ’a tek başına geldiğinde, Māmunigaḷ hiçbir zaman Emperumān ya da Ācāryan’a tek başına gelinmemesi gerektiğini, hep diğer Śrīvaiṣṇava’larla onları ziyaret etmek gerektiğini söyler.
  • Bhāgavata apacāram’ın kötülüğünden birçok sefer bahsetmiş, hep tüm Śrīvaiṣṇava’ların birbirine saygılı olmasını sağlamıştır.
  • Bir bhaṭṭar (arcaka, tapınak rahibi) Māmunigaḷ’a öğrencilerinin ona gerekli saygıyı göstermediklerinden şikayet ettiğinde, Māmunigaḷ onlara Perumāḷ ve Pirāṭṭi’nin onunla birlikte olduğunu düşünerek hep bu arcakar’a saygı göstermelerini tembihler.
  • Vaḍa nāḍu divya deśam’ından gelen zengin bir Śrīvaiṣṇava Māmunigaḷ’a “Śrīvaiṣṇava lakṣaṇam (Śrīvaiṣṇava’ları diğerlerinden ayırt eden erdemler) nedir?” diye sorduğunda, Māmunigaḷ devamdaki gibi detaylı bir açıklama yapar. Gerçek bir Śrīvaiṣṇava için:
    • Sadece Emperumān’a gidip O’na sığınmak yeterli değildir.
    • Sadece Emperumān’ın sambandham’ını śaṅkham ve cakram (deniz kabuğu ve disk) işaretlerini vücudunda taşıyarak kabul etmek yeterli değildir.
    • Ne de sadece Emperumān’a tiruvārādhana (günlük hizmetlerini) yapmak yeterlidir.
    • Ne de sadece kendi Ācāryan’ına paratantra (tamamen itaatkar/bağlı) olmak yeterlidir.
    • Ne de sadece bhāgavata’lara kaiṅkaryam’larda (hizmet) bulunmak yeterlidir.
    • Bunların hepsi bizde bulunmalıdır, fakat bunlardan öte şunlara ihtiyaç duyarız:
      • Hep Emperumān’ı mutlu edecek ve o zaman yerli ve gerekli olacak kaiṅkaryam’larda bulunmak.
      • Evimizi Śrīvaiṣṇava’lara girip ne dilerlerse yapmaları için hep açık tutmak.
      • Ve Periyāḻvār’ın “en tammai viṟkavum peṟuvārgaḷē” (öyle olmalıyız ki Śrīvaiṣṇava’lar gerekirse bizi başkalarına bile satabilsin!) sözüne uygun yaşamalıyız.
    • Eğer bu bhāgavata śeṣatvam’a sahip isek (yani kendimizi Emperumān’a tümden bağlı olup kalbi son derece saf olan, Hakikati gören Śrīvaiṣṇava’ların hizmetkarı olarak görüyorsak), tüm sampradāya artham’ları (sampradāya’nın öğrettiği Mutlak Hakikati) Emperumān, Āḻvār ve Ācārya’ların merhametiyle öğrenmiş oluruz. Bu niṣṭhai’yi (üstün tavır/duruşu) taşıyan bir Śrīvaiṣṇava’nın özel olarak herhangi bir şeyi öğrenmek için çaba harcamasına gerek yoktur, çünkü zaten en üstün carama niṣṭhai’yi benimsemiştir.
    • Eğer kendimiz yerine getirmediğimiz şeyler üzerine başkalarına vaaz vermeye kalkarsak bu hiçbir işe yaramayacaktır. Bu aynen başkalarına namuslu olmayı öğreten bir fahişe olmaya benzeyecektir.
    • Śrīvaiṣṇava’lara tapmaktan daha üstün bir erdem yoktur, Śrīvaiṣṇava’lara yanlışlarda bulunmaktan (bhāgavata apacāram) da daha büyük bir kusur yoktur.

Bu öğretileri duyan Śrīvaiṣṇava, Māmunigaḷ’a sonsuz bağlılık kazanır ve memleketine döndükten sonra bile sürekli onu düşünüp ona tapar.

Māmunigaḷ’ın Sampradāya’mızdaki Benzersiz Konumu

  • Herhangi bir Ācārya’nın vaibhavam’ı üzerine konuşup en azından özetlemek mümkün olsa da, Māmunigaḷ’ın vaibhavam’ının sınırı yoktur. Kendisi bile Ādiśeṣa olarak binlerce diliyle kendi görkemini bitiremez. Onun için bile durum böyleyken biz nasıl aynısını yapabiliriz ki? Sadece bugün onun hakkında biraz konuştuk (ve okuduk) diye sonsuz fayda elde ettik deyip kendimizi tatmin edebiliriz.
  • Periya Perumāḷ’ın Kendisi tarafından Ācāryan’ı olarak kabul edilmiştir. Māmunigaḷ, Ōrāṇvaḻi Guru Paramparā’mızı tamamlayan son cevher olarak kabul edilir. Tüm Ōrāṇvaḻi Guru Paramparā’mız bir kolye (ratna hāram) olarak düşünülürse, onun son mücevheri de Māmunigaḷ’dır.
  • Periya Perumāḷ, Ācārya’sına dakṣiṇai (hediye) olarak Kendi Śeṣa paryaṅkam’ını (Ādiśeṣan’ın Bhagavān’ın üzerine oturduğu ve gezdiği taht halindeki formu) vermiştir. Bugün bile bunu görebiliriz. Māmunigaḷ’dan başka hiçbir Ācārya veya hiçbir Āḻvār, Śeṣa paryaṅkam/pīṭham’ına sahip değildir.
  • Periya Perumāḷ onun śiṣyası olarak ona bir taniyan yazar, Māmunigaḷ’a sunar, ve bu taniyan’ın nerede gerçekleşiyorsa gerçekleşsin — tapınak, maṭham, tirumāḷigai, vb. herhangi bir Aruḷicceyal goṣṭhi’sinin (divya prabandham’larının okunduğu topluluğun) başında ve sonunda okunması gerektiğini buyurur.
  • Āḻvār Tirunagari’de, Aippasi Tirumūlam’da (Māmunigaḷ’ın tirunakṣatram’ı) Nammāḻvār Māmunigaḷ’ı getirtmek için tirumañjanam’ından (kutsal yıkanma töreni) sonra pallākku, kuḍai, cāmaram, vādhyam gibi ona tapılmak için kullanılan her şeyi Māmunigaḷ’a gönderir. Sadece Māmunigaḷ’ın bunun üzerine gelişiyle tirumaṇ kāppu (bedene konulan kutsal işaretler) ile süslenir ve Māmunigaḷ’a prasādam’ından bahşeder.
  • Māmunigaḷ pūrvācārya’larımız arasından kendisine tiruvadhyayanam düzenlenen tek Ācārya’dır. Tiruvadhyayanam töreni, genellikle śiṣya ve oğullar tarafından düzenlenen bir törendir. Bu durumda Śrī Raṅganāthan, Māmunigaḷ’ın yaşayan śiṣyası olduğu için Ācārya’sının tīrtham’ını bugün bile görkemli bir şekilde kutlamaktadır. Bu büyük tören için her sene Kendi arcaka’larını (tapınak rahiplerini), paricāraka’larını (hizmetkarlarını), O’na tapılmak için kullanılan (vaṭṭil, kuḍai, cāmaram gibi) araç gereçlerini vb. gönderip görkemli bir kutlama yapar. Bu büyük tören (mahotsavam) hakkında detaylı bilgi: http://www.kaarimaaran.com/thiruadhyayanam.html adresinde yer alır.
  • Māmunigaḷ kendisine dair ne Śrīraṅgam’da, ne de Āḻvār Tirunagari’de hiçbir kutlama, övgü vb. olmamasına o kadar özen gösterirdi ki kendi arcā tirumēni’lerinin çok küçük olmasına ve onlara herhangi bir puṟappāḍu (arcā tirumēni’nin dışarı çıkarılıp gezdirildiği tören), vb. düzenlenmemesine ısrar ederdi. Bunun sebebi odağın hep Namperumāḷ ve Āḻvār üzerinde olmasını arzuladığındandır. Bu sebepten dolayı bu her iki divya deśam’da da (Śrīraṅgam ve Āḻvār Tirunagari) Māmunigaḷ’ın küçük ve güzel bir tirumēni’ye sahip olduğunu görüyoruz.
  • Māmunigaḷ o kadar nezaketli ve alçakgönüllüydü ki kimsenin hakkında kötü bir şey yazmamıştı. Pūrvācārya’ların yazdıkları vyākhyānam’larda görünüşte çelişkili görüşler olsa bile Māmunigaḷ hiçbir zaman bunların üzerinde durup kimsede bir kusur görmemiştir.
  • Māmunigaḷ tamamen Aruḷicceyal’a odaklanmış, Vedāntam’ı (Mutlak Bilgi’yi) Aruḷicceyal’lar aracılığıyla öğretmiştir. Eğer o bu dünyaya gelmeseydi, Tiruvāymoḻi ve onun anlamlarının aynen nehirdeki akıntıya kapılmış bir demirhindi meyvesi gibi olacağı — yani tamamen yok olacağı — söylenir.
  • Māmunigaḷ mevcut tüm grantham’ları bir araya getirip bizzat bir sonraki nesillere aktarılabilsin diye kopyalamıştır.
  • Kendisine zorluklar çıkaranlara ve onu aşağılayanlara bile apāra kāruṇyam’ı (sonsuz merhameti) vardı – hiçbir zaman öfkeli değildi. Onlara hep saygı duyup iyi davranırdı.
  • Eğer Māmunigaḷ’ın kutsal ayaklarını başımızın üstünde tutmaya hazırsak, Amānavan’ın (bu dünyadan kurtulmayı ve Bhagavān’ın en üstün katına ermeyi hak etmiş ruhlara eşlik eden hizmetkarın) da bizi elimizden tutup saṃsāram’dan (dünyevi acılar döngüsünden) kurtarması kesindir, denir.
  • Māmunigaḷ’ın Emperumānār’a olan bağlılığı eşsiz olmakla beraber, Emperumānār’a nasıl doğru tapılacağını uygulayarak bize örnek olmuştur.
  • Sürdüğü yaşam, Pūrvācārya’larımızın merhametle bir Śrīvaiṣṇava’nın nasıl yaşaması gerektiğini anlatan grantham’larının (metinlerinin) vücut bulmuş halidir. Bu Śrī U. Vē. Sārathy Tōtādri Svāmi’nin “Śrīvaiṣṇava lakṣaṇam” isimli kitabında detaylıca ele alınmıştır. İlerideki linkten bu kitaba hem makale hem de e-kitap halinde ulaşılabilir – http://ponnadi.blogspot.in/p/srivaishnava-lakshanam.html.

Māmunigaḷ’ın Taniyan’ı

śrīśaileśa dayā-pātram
dhībhaktyādi guṇārṇavam
yatīndra-pravaṇam vande
ramya-jāmātaram munim

“Ben (Śrī Raṅganātha) Tiruvāymoḻi Piḷḷai’nin merhametinin hedefi olan, jñāna (hakiki bilgi), bhakti (adanmışlık), vairāgyam (dünyevi arzulardan özgür olma) gibi erdemlerin adeta bir deryası olan ve Emperumānār’a canıgönülden bağlı Maṇavāḷa Māmunigaḷ’a saygıyla taparım.”

Bu yazımızla birlikte Ōrāṇvaḻi Ācārya Paramparā serimizi tamamlamış bulunuyoruz. Her şeyin tatlı bir şekilde sonlanması gerektiği söylenir. Bu sebeple Ōrāṇvaḻi paramparā’mız da Māmunigaḷ’la sonlanır. Onun hikayesi hem bu dünyadaki, hem de Paramapadam’daki her şeyden daha tatlıdır.

Māmunigaḷ’ın tirunakṣatra mahotsavam’ı (doğum yıldızının kutlanma töreni) Āḻvār Tirunagari, Śrīraṅgam, Kāñcīpuram, Śrīvilliputtūr, Tiruvahīndrapuram, Vānamāmalai, Tirunārāyaṇapuram gibi birçok divya deśam’da görkemli bir şekilde kutlanır. Hepimiz bu kutlamalara katılıp Śrī Raṅganāthan’ın gönülden sevilen Ācārya’sı olan Ācārya’mızın (Māmunigaḷ’ın) huzurunda temizlenebiliriz.

İlerideki yazılarımızda Sampradāya’mızın diğer büyük Ācārya’larına bakacağız. Ama diğer Ācārya’larımızı tecrübe etmeye dalmadan önce Māmunigaḷ’ın yaşam nefesi ve hayırseveri olan, onun “tiruvaḍi nilai”si (kutsal ayak izi) olarak bilinen Ponnadikkāl Jīyar’ın görkemini öğrenmemiz gerekir. Öyleyse bir sonraki yazımızda Ponnadikkāl Jīyar’ın görkemini öğrenelim.

Orijinali Sri Sarathy Svami’nin lütfudur: https://acharyas.koyil.org/index.php/2012/09/23/azhagiya-manavala-mamunigal-english/ 

adiyen raghava ramanuja dasan

Kaynaklar: Yatīndra Pravaṇa Prabhāvam, Periya Tirumuḍi Aḍaivu, vyākhyānam’lar

Prameyam (hedefimiz) – https://koyil.org
Pramāṇam (kutsal metinlerimiz) – http://granthams.koyil.org
Pramāthā (hocalarımız) – https://acharyas.koyil.org
Śrīvaiṣṇava eğitim/çocuk portalı – http://pillai.koyil.org

Leave a Comment